జయగీతాలు-19

141

దావీదు కృతి

---

ప్రభూ, మొరపెట్టుకుంటున్నాను, త్వరగా రా
నిన్ను పిలిచినప్పుడు నా మొరాలకించు
నా ప్రార్థన నీ సన్నిధిలో ఒక అగరుధూపంగా వెలగనివ్వు
నేను చేతులు పైకెత్తితే అదే ఒక నైవేద్యంగా భావించు.

ఓ ప్రభువా, నా నోటికి బీగం బిగించు
నా పెదాల దగ్గర ఒక కావలివాణ్ణి నియమించు
నా మనసు చెడుతోవలవైపు మొగ్గకుండుగాక
క్రూరుల్తో, దుర్జనుల్తో చెలిమికోసం
నేను చెడునడతలో మునిగిపోకుందునుగాక
వారి పిండివంటల్ని రుచిచూడకుందును గాక!

సత్యవంతుడు నన్ను దండించాడా- అది దయామయ చర్య
అతడు నన్ను మందలించనీ- అది నా నెత్తిన పరిమళ ద్రవ్యం
నా శిరసువంచి మరీ వాటిని స్వాగతిస్తాను
కాని నా ప్రార్థనలెప్పుడూ చెడు పనులు చేసేవాళ్ళని ధిక్కరిస్తాయి
కొండకొమ్ముమీంచి వాళ్ళ న్యాయాధీశుల్ని కిందకు తోసేసినప్పుడు
అప్పుడు వాళ్ళు నా మాటలు వింటారు, అవి ఆహ్లాదకారకాలు
నాగళ్ళతో నేలదున్ని చాళ్ళు తీసినట్టుగా
మా ఎముకలు మృత్యుద్వారం దగ్గర చెల్లాచెదురవుతాయి.

కాని నా చూపులెప్పుడూ నీ వైపే, ఓ దైవమా, నా ప్రభూ
నిన్నే శరణు వేడుతున్నాను, నా ప్రాణం తోడెయ్యకు.
వాళ్ళు నా కోసం పన్నిన ఉచ్చునుంచి, పన్నాగాలనుంచి
నన్ను తప్పించు
దుర్మార్గులు తాము తవ్వుకున్న గోతిలో తామే పడాలి
నేను సురక్షితంగా ముందుకుపోవాలి.

142

గుహలో దాక్కున్నప్పుడు దావీదు రాసుకున్న కవిత, ఒక ప్రార్థన

---

ఎలుగెత్తి మరీ ప్రభువుని పిలుస్తున్నాను
గొంతెత్తి మరీ ఆయనని బతిమాలుకుంటున్నాను
నా విన్నపాలు విప్పి పరుచుకుంటాను
కడగండ్లు ఏకరువు పెట్టుకుంటాను

నా ప్రాణం డస్సిపోయినప్పుడు
నా దారి నీకు తెలుసు.
నేను నడుస్తున్న దారిలో
వాళ్ళో ఉచ్చు పన్నారు
పక్కకు తిరిగి చూడు
నన్ను పట్టించుకునే వాళ్లెవరూ కనిపించరు
తలదాచుకోడానికి తావులేదు
నాకోసం పరితపించేవాళ్లూ లేరు

ఓ ప్రభూ, నీకే మొరపెట్టుకుంటున్నాను
నువ్వే నా దిక్కు
సజీవమానవప్రపంచంలో నాకు దక్కిన వాటా నువ్వు
నా మొరాలకించు
నన్ను హింసిస్తున్నవాళ్ళనుంచి విడిపించు
వాళ్ళు నా కన్నా బలవంతులు
నన్ను చెరసాలనుంచి బయటపడెయ్యి
అప్పుడు నీముందు కీర్తన పాడగలుగుతాను
నీ అనుగ్రహం అపారంగా వర్షించినప్పుడు
నా చుట్టూ నీతిమంతులు గుమికూడతారు.

1-2-2023