నేను ఇండియా నుండి వచ్చాననీ, నా పాస్పోర్ట్ పరిశీలించవచ్చుననీ, నేనా పుస్తకాన్ని కనీసం ముట్టుకోననీ, దూరం నుంచే చూసి సంతోషపడగలననీ విన్నవించిన మీదట లోపల రక్షణలోఉన్న పుస్తకాన్ని బయటకు తీసుకువచ్చి బల్లమీదపెట్టి ఒక్కొక్క పేజీ తిప్పి చూపించారు.
నా ఇంగ్లాండ్ యాత్ర-12
ఈ ఫౌస్ట్ నాలుగవతరం ఫౌస్ట్. మొదటి మూడుతరాల ఫౌస్ట్ల గురించీ హారీ రెడ్నర్ అనే ఒక విమర్శకుడు 'ఇన్ ద బిగినింగ్ వజ్ ద డీడ్' అన్న వ్యాసంలో వివరిస్తూ ప్రతీ తరంలోనూ లేదా ప్రతీ యుగంలోనూ ఆ యుగానికి చెందిన 'డెవిల్' లేవనెత్తే సమస్యకి ప్రతిస్పందిస్తూ ఏ యుగానికా యుగానికొక కొత్త ఫౌస్ట్ రూపొందుతాడని రాస్తాడు.
నా ఇంగ్లాండ్ యాత్ర-11
నాటకశాలలో నన్ను బాగా ఆకర్షించింది, ఆ నిర్మాణంలో మనకు గోచరించే ఆత్మీయ సాన్నిహిత్యం. ప్రదర్శన జరుగుతున్నంతసేపూ రంగస్థలానికీ, ప్రేక్షక శ్రేణికీ మధ్య ఆత్మీయ సామీప్యం నటుణ్ణి ప్రేక్షకుణ్ణి మిత్రుల్ని చేస్తుంది. తమ మధ్యనుంచే తమ మిత్రులు కొద్దిమంది తమకోసం ప్రదర్శనకి పూనుకున్నారేమోననే ఆత్మీయతాభ్రాంతికి ప్రేక్షకుడు లోనవుతాడు. ఈ ఆత్మీయతాభ్రాంతిలోనే నాటకం విజయం ఉంది, సినిమాకన్నా నాటకానికి సాధ్యమయ్యే సమ్మోహరహస్యం ఉంది.
