పొద్దుణ్ణుంచీ నీచుట్టూతానే నా తలపులు. కాని ఎక్కడ మొదలుపెట్టాలో, ఏమని సంబోధించాలో, ఏమి రాయాలో తెలియడం లేదు. నా పాతికేళ్ళప్పుడు ఎన్ని ఉత్తరాలు రాసేవాణ్ణి. జవాబులు రావని తెలిసినా కూడా రాస్తూనే ఉండేవాణ్ణి. అప్పుడు నువ్వెక్కడున్నావు?
ప్రియమైన శాఫో-1
శాఫోకి ఉత్తరాలు
రేపటినుంచీ ఆమెకి పోస్టు చేయబోతున్న ఉత్తరాలు మీవి కూడా అని అనుకుంటున్నాను. అందుకని co-correspondents గా మిమ్మల్ని కూడా ఈ epistolary conversation కి ఆహ్వానిస్తున్నాను.
క్రమం తప్పని కోకిల
ఈ చైత్రమంతా ఇళ్ళు, వీథులు, భవనాలు చివరికి గోడలమీద కూడా ఆకుపచ్చ వెలుగు మరొకవైపు నా నిద్రలో, మెలకువలో రంపాలు మనిషి మనిషిని వధిస్తున్న దృశ్యాలు, వార్తలు.