రెల్లు పూసే కాలం

కానీ 1948 లోనే ఒక తెలుగు పండితుడు ఒక ప్రాకృత కావ్యం గురించి రాస్తూ ఒక పాచీన చీనా కవిత్వ సంకలనాన్ని తలుచుకోవడంలోని మహత్వం ఎంత గొప్పదో ఎలా చెప్పగలను? అంతేకాదు, ఆయన సప్తశతి గురించి రాస్తూ పారశీక కవిత్వాన్ని తలుచుకున్నాడు. కువలయమాలని తలుచుకున్నాడు. ఇటువంటి రసజ్ఞులు కదా కవిత్వాన్ని బతికించేది! 

ఆ కవులంతా ఒక సమిష్టి కుటుంబం-2

అందులో మాష్టారు అప్పటికప్పుడే తన ధారణలోంచి చదివిన పద్యాల్నీ, శ్లోకాల్నీ, పద్యపాదాల్నీ, శ్లోక పాదాల్నీ గుర్తుపట్టడం దానికదే ఒకclassical education అని అర్థమయింది. ముందు ఈ ప్రసంగం వినండి. వ్యాసం మొదట్లోనే ఆడియో ఫైలు రూపంలో ఉంటుంది. దాన్ని మీరు డౌను లోడ్ కూడా చేసుకోవచ్చు. ఆ తర్వాత వ్యాసం చదవండి.