నా కుటీరం

మాంచెస్టర్ నేడు పారిశ్రామికనగరం కన్నా యూనివెర్సిటి నగరంగానే ఎక్కువ చైతన్యవంతంగా ఉంది. ఆసియా, ఆఫ్రికా, లాటిన్ అమెరికా, దూరప్రాచ్య దేశాల నుండి వచ్చిన స్త్రీపురుషులు యూనివెర్సిటీని గ్లోబల్ విలేజిగా మార్చేసారు.

నగరజీవితం మనకి కొత్తకాకపోయినా మన నగరాలు వేరు. ఇవి సదా మనుష్య కోలాహలంతో ఉక్కిరిబిక్కిరవుతుండే ప్రవాహాలు. కాని ప్రపంచంలోనే తొలి పారిశ్రామిక నగరంగా వికసించిన మాంచెస్టర్ ఒక  సోమరికొండచిలువలాగా చుట్టలు చుట్టుకుని అరమోడ్పు కళ్లతో పడుకున్నట్టు అనిపించింది.

అపరిచితంగా, విదేశీయంగా ఉన్న సంస్కృతిని నేను హృదయానికి హత్తుకోగలిగే వరకూ ప్రశ్నిస్తూనే ఉన్నాను. తరచి తరచి చూసుకుంటూనే ఉన్నాను. నా స్వీయ జీవితానుభవం లోంచి ఏళ్ల తరబడి రూపుదిద్దుకున్న అభిరుచి పైన గీసి చూసుకుంటూనే ఉన్నాను.