నేను పిచ్చివాడిలా ప్రదక్షిణంగా, అప్రదక్షిణంగా ఆ స్థూపం చుట్టూ అటూఇటూ తిరుగుతూ, నా చేతుల్లోకి చిక్కుతున్నట్టే చిక్కి మరుక్షణమే జారిపోతున్న ఆ అపురూపమైన ప్రశాంతి ఎటువంటిదో బోధపరచుకునే ప్రయత్నం చేశాను. ఇది ఎటువంటి జీవితప్రయత్నాలకు సార్థక్యంగా, సత్ఫలితంగా లభించగల కానుక అయిఉండవచ్చునని ఆలోచించాను.
నేను తిరిగిన దారులు-21
ఆమె ఒక్కసారిగా రాగమందుకుంది. నోరారా ఎలుగెత్తిపాడింది. ఆ పాట ఏమిటో, ఆ మాటలేమిటో నాకెంతమాత్రం తెలియకపోయినా, ఆ భావమేదో నాకు చాలాసన్నిహితంగా తెలిసిందేననీ, నా చిన్నప్పుడు మా ఊళ్లో వసంతకాలపు రాత్రుల్లో గిరిజనస్త్రీలు పాడుకున్నపాటలాంటిదేననీ అనిపించింది.
నేను తిరిగిన దారులు-20
ఆ రిసార్ట్ లో పాశ్చాత్యసంగీతం మంద్రంగా వినిపిస్తోంది. బల్లలమీద ఫ్లవర్ వాజుల్లో అప్పుడే అమర్చిన పూలు, పూలకొమ్మలు లేతగా, తాజాగా ఉన్నాయి. ఆ విజయప్రభు ఎవరో కానీ నిజంగానే ఆ వాతావరణాన్నంతా ఒక అలౌకికస్వప్నంలాగా తీర్చిదిద్దాడు.
