నా కుటీరం

అపరిచితంగా, విదేశీయంగా ఉన్న సంస్కృతిని నేను హృదయానికి హత్తుకోగలిగే వరకూ ప్రశ్నిస్తూనే ఉన్నాను. తరచి తరచి చూసుకుంటూనే ఉన్నాను. నా స్వీయ జీవితానుభవం లోంచి ఏళ్ల తరబడి రూపుదిద్దుకున్న అభిరుచి పైన గీసి చూసుకుంటూనే ఉన్నాను.

నరసింహశర్మగారు ఎనభైకి పైగా పుస్తకాలు వెలువరించారు. వాటన్నింటిలోనూ ఇది ఆయన సాహిత్యకృషికి కలికితురాయిగా నిలబడిపోతుందనడంలో సందేహం లేదు.

అంతకన్నా కూడా నాకు పదే పదే అనిపిస్తూ వచ్చింది ఒకటే: ఒకసారంటూ 'ప్రధానస్రవంతి' కథనాలు బీటలు వారడం మొదలుపెట్టాక, ఇంతదాకా అప్రధానీకరణకి లోనయిన కథనాలు ఎంత బలంగా, ఎంత కొత్తగా, ఎంత హృద్యంగా వినిపించడం మొదలుపెట్టగలవూ అన్నదే.