వాడ్రేవు చినవీరభద్రుడు కవిత్వం
నిద్రపోతున్నవాళ్ళని ఒక్కొక్కర్నీ పేరుపేరునా
లేపడం ఒక పనిగా జీవించాను బహుకాలం.
నెమ్మదిగా గ్రహించాను, నేడు డ్రిల్లుమాస్టరు
రేపు డిక్టేటరు కావటానికెంతో దూరం లేదని.
నిద్రలేవని వాళ్ళమీద అసహనం మొదలవుతుంది
మొదట్లో ముఖం మీద నీళ్ళుపోసి నిద్రలేపడం
ఒక వినోదంగానే ఉంటుంది. కాని నేడు నీళ్ళు
పోసిన వాళ్ళే రేపు నిప్పులు కూడా పొయ్యగలరు.
చూస్తూ ఉండగానే చెట్టు చిగురించింది, ఎప్పుడు
తలెత్తాయో కళ్ళు విప్పుకుంటున్నవి కానుగమొగ్గలు.
నిజంగా నిద్రలేచినవాళ్ళు చేసేదిదే: చల్లగా
నిద్ర లేచి తమపని తాము చేసుకుంటారు.
14-3-2026
Sir, I love this theme of ఫాల్గుణం మాసం and కానుగ మొగ్గలు running through your poems this month.
Such a beautiful metaphor to reflect human nature.
Your paintings are beyond beautiful!!
ధన్యవాదాలు మాధవీ!
Beautiful and nice 💚🤍💜
ధన్యవాదాలు ప్రసూనా!
It took me a while to realize that even the header picture is a painting. Amazing. Loved it.
Poem is beautiful ❤️.
ధన్యవాదాలు మానసా!
అయితే ఆ బొమ్మ మీకే!
❤️❤️ Yay! Yay! ❤️
తాత్త్విక కవిత బాగుంది సర్.
ధన్యవాదాలు సార్!
కళ్ళు విప్పుకుంటున్న “కానుగ మొగ్గలు”
ఏదో తెలియని ‘ఆర్ద్రత’ మనసు లో!
ఇప్పటికీ స్పందించ గలిగే మనస్సు అప్పుడప్పుడు ఇలా….
హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు జీవన్!