అయితే పైన చెప్పిన వాళ్ళల్లో మొదటి తరహా ఉద్యోగులు కొందర్ని ఆ భగవతృపకి సాక్షులుగా గుర్తుపెట్టుకుంటాను. అందుకనే సీతారామమూర్తిగార్నీ, సత్యానందరావుగార్నీ, అటువంటి మరికొందరు మహానీయులైన సహచరుల్నీ తలుచుకుంటే నాకు భగవంతుడి అనుగ్రహాన్ని తలుచుకున్నట్టే ఉంటుంది.
గురుప్రసాదరావుగారి గురించి
కాని వారం పది రోజుల కిందట ఒక రాత్రి ఆ పుస్తకం తీసి చూద్దును కదా, అందులో, గురుప్రసాద రావుగారికి చలం గారు రాసినవీ, సంజీవ దేవ్ గారు రాసినవీ కొన్ని ఉత్తరాలు కూడా ఉన్నాయి. ఆ ఉత్తరాలు చదివేటప్పటికి నేను మాటల్లో పెట్టలేని ఒక అనిర్వచనీయమైన సంతోషం నన్ను ఆవహించింది. నా సొంత నేలకి నేను మరింత దగ్గరగా జరిగాననిపించింది.
నేను తిరిగిన దారులు-25
అయితే ఈ వేడుక నన్నానందపరచకపోలేదు. ఆ రంగులు, ఆ సంగీతం, ఆ మహాసంరంభం, ఆ సైనికబలం, అసలు ఆ మొత్తం సమష్టిఅనుభవం. భారతదేశ రాజకీయభవితవ్యం గురించి మొత్తం అంశాలన్నిటినీ మళ్లా కొత్తగా పరిశీలించు కోవడానికి ఇది నాకొక కొత్త సందర్భాన్నిచ్చింది
