chinaveerabhadrudu.in
రామ్మూర్తిగారి విజ్ఞాపన చదివిన తర్వాత గిరిజన విద్య గురించి నా ఆలోచనలు సక్రమంగానే ఉన్నాయనీ, నా ఆవేదనలో నేనొంటరిని కాననీ నాకు బోధపడింది. కానీ ఏ ప్రయత్నాన్ని ఎటునుంచి మొదలుపెట్టాలన్న దానిలో మాత్రం ఇంకా నాకో స్పష్టత ఏర్పడలేదు.
వ్యవస్ధా పరమైన ఇన్ని లోపాల వల్ల పాఠశాలలు వైఫల్యం చెందుతూంటే ఆ వైఫల్యాన్ని వ్యవస్ధా వైఫల్యంగా గుర్తించడానికి ఇష్టపడని ఉపాధ్యాయులు దాన్ని గిరిజన శిశువుల వైఫల్యంగా భావించి తృప్తి పడేవారు. గిరిజనబాలుడు మామూలు పిల్లవాడితో పోలిస్తే మందకొడి అనీ, అతడికి విద్యాబుద్ధులు చెప్పడం కష్టమనీ ఉపాధ్యాయులు అంటుండేవారు.
ఆ రాత్రంతా ఆకాశం పెళపెళ ఉరుముతూనే ఉంది. మధ్యమధ్యలో మెరుపుల తళతళలు పాకలోకి కూడా ప్రసరిస్తున్నాయి. ఎక్కడో కొండచరియలు విరిగిపడ్డట్టు వర్షం దబదబబాదుతూ ఉంది. నాకు నిద్ర పట్టలేదు. నా జీవితంలో ప్రారంభమయిన ఈ కొత్త అధ్యాయం గురించి ఆలోచిస్తూ ఉన్నాను.