నేను పిచ్చివాడిలా ప్రదక్షిణంగా, అప్రదక్షిణంగా ఆ స్థూపం చుట్టూ అటూఇటూ తిరుగుతూ, నా చేతుల్లోకి చిక్కుతున్నట్టే చిక్కి మరుక్షణమే జారిపోతున్న ఆ అపురూపమైన ప్రశాంతి ఎటువంటిదో బోధపరచుకునే ప్రయత్నం చేశాను. ఇది ఎటువంటి జీవితప్రయత్నాలకు సార్థక్యంగా, సత్ఫలితంగా లభించగల కానుక అయిఉండవచ్చునని ఆలోచించాను.
అవధూత గీత-2
అయితే ఇలా సమన్వయించుకునే క్రమంలో ముఖ్య గ్రంథాలు, సంస్కర్తలు, సాధువులు, రెండు పరస్పర విరుద్ధ సంప్రదాయాల్ని సమన్వయించుకున్నట్టు మనకి పైకి కనిపిస్తుందిగానీ, నిజానికి వాళ్ల వాళ్ళ కాలాల్లో వాళ్ళు ఎన్నో సంప్రదాయాలతో సంఘర్షించి మరెన్నో సంప్రదాయాల నుంచి తామెంతో సంగ్రహించారనే చెప్పవలసి ఉంటుంది.
రిల్క: బుద్ధుడు
అందులో అనుభూతికన్నా, అభిప్రాయప్రకటనకన్నా, పదచిత్రాలకన్నా భిన్నమైందేదో కనిపించింది. ఎంత ప్రయత్నించీ అదేమిటో బోధపరుచుకోలేకపోయాను. ఆ కవితను ఈ నలభయ్యేళ్ళలో వందసార్లేనా చదివి ఉంటాను. కాని ఎప్పటికప్పుడు అది నాకు అందుతూనే అందకుండా జారిపోయేది.
