కొన్నేళ్ళ కిందటి మాట. డా.అబ్దుల్ కలాం ఆత్మకథని నేను తెలుగు చేసిన కొత్తలో, విజయవాడలో ఒకాయన ఆ పుస్తకం తీసుకుని ఎమెస్కో విజయకుమార్ ని నిలదీసాడట. ఎవరీ అనువాదకుడు, తెలుగు రాయడం కూడా సరిగా రాదే అని. ఎందుకంటే, అందులో ఒకచోట, నేను 'బాల్యకాలం' అనే మాట వాడానట.
ఇక్కడున్నది ఇస్సా
ప్రతి భాషలోనూ కవులకొక వంశావళి ఉంటుంది. అది రక్తసంబంధమ్మీద ఏర్పడే అనుబంధంకాదు, అక్షరసంబంధం. ప్రతి కవీ తనముందొక పూర్వకవిని ఆశయంగా పెట్టుకుంటాడు. అతడి స్థాయికి తనూ చేరాలని తపన పడతాడు, 'మందః కవి యశః ప్రార్థీ' అని కాళిదాసు అనుకున్నట్టు. త
పసుపుపచ్చటిదుమ్ము
సంవత్సరమంతటిలోనూ అత్యంత సుందరభరితమైన కాలమేదంటే, ఫాల్గుణమాసంలో కృష్ణపక్షం రెండువారాలూ అంటాను. వసంత ఋతువు అడుగుపెట్టే ముందు ఆమె మువ్వల చప్పుడులాగా ఈ రోజులంతా గొప్ప సంతోషంతోనూ, అసదృశమైన శోభతోనూ సాక్షాత్కరిస్తాయి.