అప్పటి ప్రజల ఆలోచన ఏమిటంటే, ప్రపంచం మన గ్రామం కాదు, ప్రపంచం మన గ్రామం ఎప్పటికీ కాలేదు, కానీ మన గ్రామమే మన ప్రపంచం కాగలదు. అంటే మనం మన గ్రామాన్నే మన ప్రపంచంగా మార్చుకోవాలి.
జీవన శిల్పి-7
కాలేజిలో మాకు సౌందర్య దృష్టి గురించి చెప్పినప్పుడు సౌందర్యదృష్టి అంటే ఏమిటో నాకు అస్సలు అర్థం కాలేదు. చాలా సార్లు అర్థం చేసుకోడానికి ప్రయత్నించినా అర్థం కాలేదు. దేన్ని సౌందర్యదృష్టి అంటారో తెలియలేదు. కానీ ఇక్కడికొచ్చినప్పుడు ఒక గోండు ద్వారా బోధపడింది. ఓహో! దీనే సౌందర్య దృష్టి అని అంటారూ అని.
జీవన శిల్పి-5
నేనేమో చాలా చింతలో ఉండేవాడిని- ఎలా బతకాలి, ఏం చేయాలని. కానీ ఆ సంఘటన జరిగిన రోజు నాకు నమ్మకం కుదిరింది. ప్రపంచంలో పుట్టాము అంటే బతికేస్తాం ఎలాగోలా! పుట్టించినవాడే ఆలోచిస్తాడు, మనకెందుకు చింత అని. నేను పూర్తిగా ప్రశాంతంగా అయిపోయాను. మనసు ప్రశాంతమైన కొన్ని రోజులకే బరోడా వదిలేసి వచ్చేశాను.
