నిజానికి నన్ను వెన్నాడే కథల్లో Boule de Suif నే ఇక్కడ మీతో పంచుకోవాలి. కానీ ఆ కథ నిడివి పెద్దది కావడం వల్ల, దానికి సమానమైంది అని చెప్పదగ్గ Bed No.29 (1884) ని ఇక్కడ మీతో పంచుకుంటున్నాను. ఈ కథని తెలుగులోకి నేనే అనువదించక తప్పలేదు.
నన్ను వెన్నాడే కథలు -18
ఇప్పుడు ఆ రిపబ్లిక్కులు సోవియేటు రష్యానుంచి విడిపోయి స్వతంత్ర దేశాలుగా ఏర్పడ్డా, ఆ రోజుల్లో ఆ రచయితలు సృష్టించిన సాహిత్యాలు మాత్రం, మానవ జాతి చరిత్రలోని ఒక ఉజ్జ్వల భర్మయుగాన్ని గుర్తుచేస్తూ శాశ్వతంగా మిగిలిపోయేయి. అటువంటి రచనల్లో, ‘కొండగాలీ, కొత్త జీవితం, ఆర్మీనియన్ కథలు’ (1979) ఒకటి.
నన్ను వెన్నాడే కథలు-15
ఇలా ఏదో నీలమూ, ఆకుపచ్చా కలగలసిన ఒక మరకగా ఆ కథ నాకు గుర్తుండిపోయింది. ఆతృతగా పుస్తకం ముందుకీ వెనక్కీ స్క్రోలు చేస్తూ ఉన్నాను. కానీ మొత్తం కథలన్నీ మరోసారి చదవనక్కర్లేకుండానే ఆ కథ దొరికింది.
