దాగుడుమూతలాట

కనుక చెప్పగలను, పైకి కనిపించకపోయినా
చెట్టువీ నావీ వేర్లు పరస్పరం అల్లుకున్నాయని.
అక్కడ కొమ్మకొమ్మనా కాంతి చేరుతుంటే ఇక్కడ
నేనొక్కచోట కూడా నిలకడగా నిలబడకున్నాను.

చిగురించే వేళల్లో చెట్టుముందు నిలబడ్డ ప్రతిసారీ
మాటల కోసం తడుముకుంటాను. ఆ కొత్త భాష
అర్థంకాడానికి పూర్వకవుల పద్యాలు తిరగేస్తాను.
ఏం చెప్పను! వాళ్ళకీ వాళ్ళ పూర్వకవులే దిక్కు.

ఆ చెట్టు వెనక నిలబడి ఎవరో నన్ను పిలుస్తున్నారు
ఇదొక చిత్రమైన దాగుడుమూతలాట. తప్పదు, నేను
కూడా గంతలు కట్టుకోవాలి: కనిపించని వారు
కనిపించడానికి; కనిపించేది కనుమరుగవడానికి.

17-3-2026