ఒక కిటికీనో లేదా ఇంటిముంగట కొబ్బరి చెట్టో, వేపచెట్టో లేదా ఇంటి పెరట్లో పడే వెన్నెలనో లేదా ఆ ఇంటి మేడమీదకి ఎక్కే మెట్లమీద మధ్యాహ్నాల వేళ చిక్కగా పరుచుకునే చెట్లనీడలో- ఏవో ఒకటి ఆ ఇంటిని ఆత్మీయంగా మారుస్తాయి.
పునర్యానం-46
పునర్యానం-45
కానీ ఏ రచయితైనా ముందు తన కోసం తన రాసుకుంటాడు. తనలోని ఒక శ్రోతను ఉద్దేశించి తను చెప్పదలుచుకున్నది చెప్పుకుంటాడు. తనలోని శ్రోత కనుమరుగవుతూ బయట శ్రోతలు రావటం ఏ రచయితకీ, ఏ రచనకీ ఆరోగ్యకరం కాదు.
పునర్యానం-44
ఏళ్ళ మీదట నెమ్మదిగా ఈ నగరం తన అంతరంగాన్ని నాతో పంచుకుంటున్నది అని అనిపించిన కొన్ని క్షణాలు ఉన్నాయి. కాని ఆ నగరం నలుగురికీ తెలిసిన నగరం కాదు. గజాల లెక్కన మనుషులు బేరమాడుకుంటున్న నగరం అస్సలు కాదు. అది మరొక నగరం. ఆ రెండో నగరంతో నాకు తెలీకుండానే నేను ప్రేమలో పడ్డానని తెలిసినప్పుడు రాసిన కవిత ఇది.