అటువంటి నిర్మల, నిష్కల్మష కాలాన్ని నా చిన్నప్పుడు మా ఊళ్ళో చూసాను. ఆ తావుల్ని ఎన్ని వీలైతే అన్నిట్ని పునర్యానం మొదటి అధ్యాయంలో కవితలుగా మార్చడానికి ప్రయత్నించాను.
పునర్యానం-7
పునర్యానం-6
బహుశా అప్పుడు మన మనసు మీద ఎలాంటి పూర్వానుభవాల ముద్రలూ ఉండవు కాబట్టి, మన మనోఫలకం మసకల్లేకుండా పరిశుభ్రంగా ఉంటుంది కాబట్టి, బాహ్య ప్రపంచపు వెలుతురు అంత స్పష్టంగానూ మన అంతరంగంలో ప్రతిఫలిస్తుంది.
పునర్యానం-5
తాను చూసిన పరమ సత్యాన్ని ప్రకటించడానికి కబీరు చేట వైపు, తిరగలి వైపు, సంతవైపు, సంతలో కత్తులు బేరమాడే వాళ్ళ వైపు చూసినట్టే నేను కూడా నాకు అనుభవానికి వస్తున్న సత్యాన్ని గుర్తుపట్టడానికి ఆ చిన్నప్పటి అచ్చుల్నే ఆశ్రయించాను.