ఇక ఆ కవిత్వమంతా ఒక అనాహతనాదం భృంగధ్వనిలాగా తరంగితమవుతూనే ఉంటుంది. అది భాషమీద ఆధారపడ్డదే అయినా భాషాతీతం కూడా. తన బెంగాలీ గీతాల్లోని సంగీతాన్ని టాగోర్ గీతాంజలి ఇంగ్లీషు అనువాదాల్లోకి తీసుకురాడానికి ప్రయత్నించినట్టు నేను కూడా ఆ సంగీతాన్ని తెలుగులోకి తేడానికి ప్రయత్నించాను.
కబీరు-11
తన మతం కబీరని విస్పష్టంగా చెప్పినవాడు. నిజమైన సూఫీ. అవధూత. ఆయన పాదాలదగ్గర ఆ పుస్తకం ఆవిష్కరణ కావటం నా భాగ్యం. ఈ పుస్తకం మా హీరాలాల్ మాష్టారికి అంకితమిచ్చాను.
నిజమైన కబీరు పంథీ
ఇది భక్తికాదు, ప్రార్థనకాదు, జీవిత స్ఫురణ. పొద్దున్నే కొలనులో ఎర్ర తామర రేకులు విచ్చుకున్నంత మృదువుగా మనిషిలో ఆత్మ విప్పారడం. వేపచెట్టు లోపల్నుంచీ విరిగి పైకి తీపిగా పొంగి పూలుగా విచ్చుకోవడం.