సిరివెన్నెల కవిత్వం వినడానికే ఎక్కువ మోహపడ్డాను. అది కూడా, కేవలం ఆయన పాడితే వినడం కాదు. తాను పాడుతున్న పాటల మధ్య,ఎదుటివాళ్ళు వినిపిస్తున్న కవితల మధ్య, మధ్యమధ్యలో కవిత్వం గురించి ఆయన వివశత్వంతో మాట్లాడే మాటలు.
కొంత పొగ, కొంత కాంతి
ఋతుపవనమేఘాలు తమ నేలల్ని తాకినప్పుడు పూర్వకాల సంగం కవులు, గాథాసప్తశతి, వజ్జాలగ్గం కవులు సంతోషంతో పులకించిన పలవరింతల్ని కాళిదాసు మేఘసందేశంగా తీర్చిదిద్ది భారతీయ ఋతుపవనాన్ని ఒక అజరామర కావ్యంగా మార్చేసాడు.
చీనా చిత్రకళ
కానీ ఒక చీనాచిత్రకారుడు సుదీర్ఘ పర్వతశ్రేణి, అనంతజలరాశి, అడవులు, గ్రామాలు, నావలు, ఋతువుల్ని చిత్రిస్తూ కూడా అపారమైన శూన్యతని తన చిత్రంలో ఇమిడ్చిపెట్టగలుగుతున్నాడు. దృశ్యాన్ని దర్శనంగా మార్చే విద్య అది.