జీవితపు వాకిట్లో చీకటి ముసురుకున్నప్పుడు, లేదా పైన నల్లటి దిగులు మబ్బు కమ్మినప్పుడు, తెలియని శూన్యమేదో చుట్టుముట్టినప్పుడు, రూమీనుంచి ఒక్క వాక్యం తెరిచినా, ఒక పూలబండి మనపక్కనుంచి వెళ్ళినట్టు, సాయంకాలం వీథిదీపాలన్నీ ఒక్కసారి వెలిగినట్టు, ఎండాకాలపు చివరిదినాంతాన ఋతుపవనమేఘం ఆకాశం మీద ప్రత్యక్షమయినట్టు ఉంటుంది.
మహాకవిత్వదీక్షావిధి
కవులు, ముఖ్యంగా కొత్త తరహా కవిత్వం రాసేవారు, తమ కవిత్వ కళని నిర్వచించుకుంటూ రాసే కవితలు ప్రపంచమంతా కనిపిస్తాయి. ఇంగ్లీషులోనూ, పాశ్చాత్యప్రపంచంలోనూ అటువంటి కవితల్ని ars poetica కవితలని పిలుచుకోడం పరిపాటి
పేదవాళ్ళ ఆగ్రహం
చదవండి. ఈ పుస్తకం అవశ్యం చదవండి. కథావార్షికసంకలనాల సంకలనకర్తలూ, విశ్లేషకులూ ఆదమరిచి నిద్రపోతూ ఉండగా,ఈ కథాసంపుటి నిశ్శబ్దంగా రాత్రికి రాత్రి పుట్టుకొచ్చిన కొత్త నక్షత్రంలాగా మన సాహిత్యాకాశం మీద ప్రత్యక్షమయింది. పగటిపూట కూడా చుక్కలు చూపించే కథలివి.