ఆశ్చర్యం! నాకు ఆ సంఘటన ఏమీ గుర్తులేదు. అతడు ఆ సంగతి చెప్తున్నంతసేపూ నా జ్ఞాపకాల్ని తవ్వుకుని చూస్తూనే ఉన్నానుగానీ, చిన్నపాటి ఆనవాలు కూడా కనిపించలేదు. బహుశా అతడు పొరపడ్డాడేమో అనుకుందామనుకుంటే, అతడి జ్ఞాపకాలైతే చాలా స్పష్టంగా ఉన్నాయి.
నిజమైన ప్రార్థన
కాని ఇప్పుడు నిజమైన ప్రార్థన అంటే ఏమిటో తెలిసింది. తెల్లవారి లేచి నువ్వు దైవాన్ని ఏమీ కోరుకోనక్కర్లేదు. నువ్వు చెయ్యవలసిందల్లా ధన్యవాదాలు చెప్పుకోవడమే. మరొక ప్రభాతం నీకు లభించినందుకు. మరొక రోజు నీకు దక్కినందుకు. మరొకసారి దైవాన్ని తలుచుకోగలినందుకు.
మంత్రాలయసన్నిధిలో
గతంలో ఎన్నో సార్లు మంత్రాలయం వెళ్ళినా ఎన్నడూ లేనట్టుగా ఈ సారి స్వామి సన్నిధి మరింత సన్నిహితంగా తోచింది. అన్నిటికన్నా ముందు ఆయన ముందొక కవి అనీ, నాబోటి వాళ్ళ వేదనకొక గొంతునిచ్చాడనీ అర్థమయింది.
