ఏమైనప్పటికీ, టాగోర్ ని చదవడంలో గొప్ప ఆనందం ఉంది. అది మాటల్లో చెప్పగలిగేది కాదు. నాలుగు అధ్యాయాల ఈ నవల కూడా ఒకగీతం లాంటిదే. టాగోర్ గీతాల్లో సాధారణంగా నాలుగు చరణాలుంటాయి. స్థాయి, అంతర, సంచార, ఆభోగ్ అని. ఈ నవల్లో నాలుగు అధ్యాయాలూ కూడా ఒక గీతంలోని నాలుగు దశలు. నవల పూర్తయ్యేటప్పటికి, ఒక గీతాలాపన పూర్తయిన తర్వాత నిశ్శబ్దమే మనలోనూ మిగుల్తుంది.
ఆయన వెంట నడుస్తూనే ఉన్నాను
దురదృష్టవశాత్తూ మనం సాధన చేస్తున్నది రాజీపడకుండా మన అభిప్రాయాల్ని నిలబెట్టుకోవడమెలా అన్నది. కాని నిజంగా కావలసింది, రాజీ పడినా సరే, ప్రేమించడమెట్లా అన్నది. చలంగారు జీవితకాలం చేసింది అదే.
డాక్ ఘర్
కాని ఆ పరిశోధకురాలు ఈ క్వారంటైన్ సమయంలో ఆ నాటిక గుర్తుకు తెచ్చి నా మనసుని చెప్పలేనంతగా మెత్తపరిచింది. టాగోర్ 1912 లో రాసిన ఆ నాటిక వందేళ్ళ తరువాత ఎంత కొత్త అర్థాన్ని సంతరించుకుంది!