chinaveerabhadrudu.in
ఆ రాత్రంతా ఆకాశం పెళపెళ ఉరుముతూనే ఉంది. మధ్యమధ్యలో మెరుపుల తళతళలు పాకలోకి కూడా ప్రసరిస్తున్నాయి. ఎక్కడో కొండచరియలు విరిగిపడ్డట్టు వర్షం దబదబబాదుతూ ఉంది. నాకు నిద్ర పట్టలేదు. నా జీవితంలో ప్రారంభమయిన ఈ కొత్త అధ్యాయం గురించి ఆలోచిస్తూ ఉన్నాను.
అతనికి అనిపించినట్టే నాకు కూడా అపరిచితంగా ఉన్నదేదో, కొత్తదేదో నా ముందు విప్పారుతున్నట్టుగా అనిపించింది. ఆ కథను ముగిస్తూ ఆ కథకుడు ప్రశ్నించినట్టే నేను కూడా ప్రశ్నించుకున్నాను. ‘ఆ కొత్తదేదో ఏ విధంగా ఉండి ఉండవచ్చు?’ అని. ..
కానీ చాలా జీవితాలు పతాకకి చేరుకోకుండానే ముగిసిపోతాయి. మనుషులు మరణించేది, గొప్ప ఉద్రేకావస్థలో తీవ్ర స్థితికి చేరుకున్నాక కాదు, చాలా సార్లు, ఒక ఉత్తరం రాయడం మర్చిపోయి మరణిస్తారు. ఆర్కిటెక్చరంటూ ఏదీ లేదు. ఉన్నదంతా ఒక చిత్తుప్రతి, ఎన్నిసార్లు మూసినా సరిగ్గా మూసుకోని తలుపు.