chinaveerabhadrudu.in
నేను విద్యాప్రణాళికను రూపొందించి దాని అమలును సమీక్షించినప్పుడు కేంద్రీకృత వైఖరిని అవలంబిస్తున్నానని నన్ను ఉత్నూరు నుంచి బదిలీ చేసేదాకా చాలామంది విశ్రమించలేదు. తీరా చేసి నేను పాడేరులో వికేంద్రీకరణ దిశగా, విస్తృత గ్రామ సమాజాన్ని పాఠశాలల నిర్వహణలో భాగస్వామిగా చేయడానికి ప్రయత్నిస్తున్నప్పుడు కూడా నాకు ప్రతిఘటన తప్పలేదు.
ఈ ప్రశ్నలకు సమాధానాలు అన్వేషిస్తూనే నేను పాడేరులో ఒక పాఠశాల నుంచి మరొక పాఠశాలకు, పినకోట నుంచి మఠం భీమవరం దాకా, దారకొండ నుంచి ముంచింగిపుట్టుదాకా, గుంటసీమనుంచి శరభన్నపాలెం దాకా తిరుగుతూ ఉండిపోయాను.
‘మాబడి’, వెలుగుబాట’ ల మీద విమర్శలేమయినప్పటికీ, అవి రెండు అంశాల్ని మాత్రం తెరముందుకు తీసుకువచ్చాయి. మొదటిది, సమాజానికి దూరంగా ఉన్న సనాతన ఆదిమగిరిజన సమాజాల్లో కూడా విద్య పట్ల ఆసక్తి తక్కినవారితో సమానంగా, ఇంకా చెప్పాలంటే ఒక పాలు ఎక్కువే ఉన్నదని.