కాని ఆధునిక యుగం పతనావస్థకు చేరుకున్న కాలంలో నేనున్నాను. ఇది ఉత్సవసందర్భం కాదు, ఉద్రేకప్రకటనా నడవదు. ఇప్పుడు పలికేది ఒక ఆక్రందన, గుండెలు బాదుకోడం మాత్రమే. దానికి ఎక్కడ? ఏ కవిత్వం నుంచి నేను స్ఫూర్తి పొందగలనని ఆలోచించాను.
పునర్యానం-32
పునర్యానం- 30 & 31
ఏముంది అక్కడ? అన్ని గిరిజన గ్రామాల్లో ఏముందో అక్కడా అదే ఉంది. ఏమి లేదక్కడ ? ప్రతి ఒక్క గిరిజన గ్రామంలోనూ ఏది లేదో అక్కడా అదే లేదు. అయినా అక్కడ ఒక ఇంటి అరుగు మీద కూర్చుని తుపాకుల గూడెం చూశాను అని నాకు నేను చెప్పుకున్నాను.
పునర్యానం-28 & 29
నా చిన్నతనంలో మా ఊళ్లో నేను చూసిన ఆ వసంత కాలానికీ, ఆ తీపి గాలులకీ, ఆ తేనెవాకలకీ ఇక్కడ నేను కళ్ళారా చూస్తున్న దుమ్ముకీ, దుఃఖానికీ మధ్య దూరం నా అంచనాకు అందలేదు.