chinaveerabhadrudu.in
ఏళ్ళ మీదట నెమ్మదిగా ఈ నగరం తన అంతరంగాన్ని నాతో పంచుకుంటున్నది అని అనిపించిన కొన్ని క్షణాలు ఉన్నాయి. కాని ఆ నగరం నలుగురికీ తెలిసిన నగరం కాదు. గజాల లెక్కన మనుషులు బేరమాడుకుంటున్న నగరం అస్సలు కాదు. అది మరొక నగరం. ఆ రెండో నగరంతో నాకు తెలీకుండానే నేను ప్రేమలో పడ్డానని తెలిసినప్పుడు రాసిన కవిత ఇది.
కాని మరొక తరహా కవిత్వం ఉంటుంది. అదేమీ చెయ్యదు. ఎవరిని ఎటువైపూ నెట్టదు, ఎవరినీ భూషించదు, దూషించదు, శ్లాఘించదు, శపించదు. అది చేసేదల్లా ఒక పిచుక చిన్న గడ్డిపోచలు తెచ్చుకుని గూడు కట్టుకున్నట్టుగా, చిన్న చిన్న క్షణాల్ని పట్టుకుంటుంది.
ఈ కవిత నాకొక కొండగుర్తు. ఎప్పటికేనా అటువంటి తావు ఒకటి నా జీవితంలో వెతుక్కుని నా చేతుల్తోనే నేనొక కుటీరాన్ని కట్టుకోవాలన్న కోరిక నాలో నానాటికీ బలపడుతూనే ఉంది. ఒక రకంగా చెప్పాలంటే, అది నా యుటోపియా.
