ఆ వెన్నెల రాత్రులు

ఎప్పుడో 1987 లో మొదలుపెట్టిన నవల. రెండేళ్ళ కిందట పూర్తిచేయగలిగాను. అప్పణ్ణుంచీ ప్రచురిద్దామనుకుంటూనే వాయిదా వేస్తూ వచ్చాను. ఇప్పటికే ఆలస్యం అయ్యింది. అందుకని ఈ వసంతపూర్ణిమ నాడు ఈ పుస్తకాన్నిట్లా మీ చేతుల్లో పెడుతున్నాను. ఇది నా 60 వ పుస్తకం. ఎప్పట్లానే ఈ పుస్తకాన్ని కూడా మీరు ఆదరిస్తారని భావిస్తున్నాను.

ఒక మాట

చివరికి ఇన్నాళ్ళకి, అంటే ఈ రచన మొదలుపెట్టిన 36 ఏళ్ళ తరువాత, ఇలా పూర్తిచేయగలిగాను. నా జీవితంలో సుదీర్ఘకాలం తీసుకున్న రచనగా ఇది మిగిలిపోతుంది.

ఆ వెన్నెల రాత్రులు-30

అన్నిటికన్నా ముందు యువతీయువకుల తొలియవ్వనకాలంలో అటువంటి మనఃస్థితి ఉంటుందని గుర్తుపట్టడం ఒక విద్య. ప్రేమ విద్య. కాని మహాకవి చెప్పినట్లుగా ఆ విద్య ఇంట్లో తల్లిదండ్రులు చెప్పరు, బళ్ళో ఉపాధ్యాయులు చెప్పరు, దానికి పాఠ్యపుస్తకాలూ, సిలబస్, కరికులం ఎలా ఉంటాయో తెలియదు. ప్రేమ అంటే యాసిడ్ దాడిగానే పరిణమించే కళాశాలలు మనవి. ఇంక ప్రేమ అంటే ఏమిటో చెప్పేవాళ్ళెవరు? కవులూ, రచయితలూనా?  ప్రేమ వల్ల కాక, ప్రేమరాహిత్యం వల్లనే మనుషులు కవులుగా మారే సమాజం మనది.

Exit mobile version
%%footer%%