తెలుగులో చిత్రకళా ప్రశంస (అప్రిషియేషన్ అనే పదానికి సరైన తెలుగు పదం నాకింతదాకా దొరకలేదు) చాలా తక్కువ. ఆ మాటకొస్తే ఒక కవితనీ, కథనీ ఎట్లా చదవాలో కూడా నేర్పే కోర్సులేవీ మనకి లేవు. సంగీతం విషయం చెప్పనక్కర్లేదు. ఏదైనా ఒక సంగీత కచేరీమీద పత్రికల్లో వచ్చే సమీక్షలు చదివితే సంగీత ప్రశంసకు తగిన పదబంధాలు మనకింకా దొరకనేలేదని తెలుస్తుంది.
సయ్యద్ హైదర్ రజా
ఇరవయ్యవ శతాబ్దిలో భారతీయ కళాకారులు కేవలం కళకి సంబంధించిన ప్రశ్నలేకాక, దర్శనానికి సంబంధించిన ప్రశ్నలు కూడా ఎదుర్కొన్నారు. అసలు వారి దార్శనిక సమస్యలే వారి కళాభివ్యక్తిని నిర్దేశించాయని కూడా చెప్పవచ్చు. కవులైనా, చిత్రకారులైనా, సంగీతకారులైనా, సాధకులందరీ సమస్యా ఇదే.
స్త్రీమూర్తుల వదనాలు
సత్య శ్రీనివాస్ చాలా సున్నితమైన భావుకుడు, కవి, చిత్రకారుడు, ప్రకృతి ఉపాసకుడు, క్రియాశీల కార్యకర్త- ఒక్కమాటలో చెప్పాలంటే, తపస్వి. అట్లాంటివాళ్ళు ఎక్కడ సంచరిస్తుంటే అక్కడ దీపం కాంతి ప్రసరిస్తూ ఉంటుంది. ఈ సారి అట్లాంటి కాంతి కొందరు తల్లులమీద పడింది, మహనీయులైన స్త్రీమూర్తులు, తల్లులు,అత్తలు, అమ్మమ్మలు, నాయనమ్మలు.