ఆధునిక కవయిత్రులు ఎటువంటి లౌకిక, ఆనుభవిక, సౌందర్యాత్మక, సాధికారిక జీవితాన్ని అభిలషిస్తున్నారో, దాదాపుగా ప్రాచీన సంస్కృత కవయిత్రులు కూడా ఆ దారినే కోరుకున్నారని మనకి ఈ పద్యాలు వెల్లడిస్తున్నాయి.
ఆషాఢమేఘం-27
ఆషాఢమేఘం-26
చాలామందికి తాము ఉటంకిస్తున్నది భర్తృహరి వాక్యాలని తెలియకపోయినా జీవితంలో కనీసం ఒక్కసారేనా భర్తృహరి సుభాషితాల్లోంచి ఒక్క వాక్యమేనా ప్రస్తావించకుండా ఉండరు. ప్రజల నాలుక మీద నానడంలో సంస్కృత కవుల్లో భర్తృహరి తర్వాతే ఎవరేనా.
ఆషాఢమేఘం-25
స్వర్ణకారుడు చిన్న చిన్నబంగారు తునకల్తో ఆభరణాలు తయారుచేసినట్టు అమరుకుడు చిన్న చిన్నమాటల్తో, సున్నితమైన ఊహల్తో తన ముక్తకాల్ని తీర్చిదిద్దాడు. ఆ పద్యాలది లోగొంతుక. బిగ్గరగా అరిచే కవులు, బిగ్గరగా అరిస్తే తప్ప కవిత్వం కాదనుకునే శ్రోతలూ అమరుకకావ్యాన్ని ఆనందించలేరు.