నీ జీవితంలో నీకు తారసపడే మిత్రులు, గురువులు, అనుభవాలు- ప్రతి ఒక్కటీ కూడా నువ్వెంత పరిణతి చెంది ఉంటే ఆ మేరకే నిన్ను ఉత్తేజపరచగలుగుతాయి. లేదా మరోలా చెప్పాలంటే నువ్వు పరిణతి చెందనంతకాలం నీ పరిచయాలూ, స్నేహాలూ, అనుభవాలూ కూడా అపరిణతంగానే ఉంటాయి.
పునర్యానం-56
ఈ కవితకు వచ్చేటప్పటికి నేను నా సంకోచాలనుంచి పూర్తిగా బయటపడ్డాను. చిన్నప్పుడే మహాభక్తవిజయం చదివి, పోతన్నని కంఠస్థం చేసినా కూడా, విశ్వాసం కుదురుకోవాలంటే ఇంత జీవితం సాగి ఉండాలా అనిపిస్తుంది. నేను విశ్వాసిని అని చెప్పుకోడానికి ఇప్పుడు నాకేమీ సందేహం లేదు. కాని ఆ విశ్వాసం దృఢపడేముందు ఎంత నరకం చూసానని!
పునర్యానం-55
నిజంగా అలాంటి వ్రతం ఒకటి మనం పాటించగలిగితే! నెలరోజులు కాదు, కనీసం ఇరవైనాలుగ్గంటల పాటు! పరుషవాక్కు లేని ప్రపంచంలో నెలకు నాలుగు వానలు తప్పకుండా పడతాయన్న నమ్మకమైతే నాకుంది. ఆ నమ్మకానికి చేరుకున్నాక రాసిందే ఈ కవిత.
