chinaveerabhadrudu.in
ఆహా! ఇంకా చాతకం బతికే ఉన్నది, నిప్పులు కక్కిన వేసవి మొత్తం ఆ ఉగ్రమధ్యాహ్నాల్ని అదెట్లా సహించిందోగాని, ఒక్క వానచినుకుకోసం, ఒక్క తేమగాలి తుంపర కోసం అదెట్లా ప్రాణాలు గొంతులో కుక్కుకుని ఇన్నాళ్ళూ గడిపిందోగాని, వానకోయిలకీ, కారుమబ్బుకీ ఉన్న ఈ అనుబంధం ఇన్ని యుగాలైనా ఇంకా చెక్కుచెదరకుండా ఉండటం నాకు ధైర్యానిస్తున్నది.
ప్రతి మీనియేచర్ చిత్రలేఖనంలోనూ కనవచ్చే ఆ రంగులు, ఆ రేఖలు, ఆ లలితసుందరమైన భావోద్వేగమూ చూడగానే మనల్ని సమ్మోహపరచడం మనకి అనుభవమే కదా. అకనానూరు కవితల్లో కూడా ఆ రంగులు, ఆ రేఖలు కలిసి సున్నితంగా చిత్రించే రసరమ్యలోకం అనువాదాల్ని కూడా దాటి ప్రయాణించగలిగింది అని మనం గ్రహిస్తాం.
కాని కురుంతొగై సంగం తొలికాలపు కవిత్వం కాబట్టి, సంగం తిణైల స్వరూపస్వభావాలింకా స్థిరపడుతున్న కాలానికి చెందిన కవిత్వం కాబట్టి, అందులో తొలికవిత్వాల్లో ఉండే మౌలికతతో పాటు గొప్ప తాజాదనం కూడా కనిపిస్తుంది. అప్పుడప్పుడే విప్పారుతున్న విరజాజిపూలలాంటి కవితలవి.
