అవి చూడగానే నాలో అంతదాకా ముడుచుకుని ఉన్న రెక్కలు ఒక్కసారిగా ఏటవాలుగా బయటికి పరుచుకున్నాయి. తక్కినపనులన్నీ పక్కన పెట్టి, ఏ ఏటి ఒడ్డుకో, ఏ లాకుల దగ్గరకో పోయి ఆ చెట్లనీ, ఆ నీళ్ళనీ, ఆ నీడల్నీ చిత్రించుకుంటూ గడపాలని అనిపించకుండా ఎలా ఉంటుంది?
మూడు నదుల దేశం
. నువ్వు మరింత కిందకి దిగి, మరింత దగ్గరగా నీ దేశాన్ని పరికించి చూడగలిగితే, ఇదుగో, ఇట్లాంటి మూడు నదులు కనిపిస్తాయి. ఆ మూడు నదుల పరీవాహక ప్రాంతంలో ఇట్లాంటి కళాకారులు సాక్షాత్కరిస్తారు.
అలా బొమ్మలు గియ్యాలంటే ఎలా?
కాని ఇంత దూరం ప్రయాణించినా యూరపియన్-అమెరికన్ చిత్రకళకి తృప్తి లేదు. చీనాలో ప్రాచీన చిత్రకారులు చిత్రించిన కొండల్నీ, వెదురుపొదల్నీ, పువ్వుల్నీ, సీతాకోక చిలుకల్నీ చూసినప్పుడల్లా ఆధునిక చిత్రకారుడు అశాంతికిలోనవుతూనే ఉన్నాడు. ఎలాగు? అలా బొమ్మలు గియ్యాలంటే ఎలా?