అట్లాసులూ, ఫొటోగ్రాఫులూ లేని కాలంలో ఈ దేశాన్ని దర్శించిండానికి కవిత్వమూ, పురాణాలూ, స్థలపురాణాలే ఆధారంగా ఉండేవి. ముఖ్యంగా కవులు తాము దర్శించి నలుగురికీ చూపించిన దేశం ఎంతో హృద్యంగానూ, ప్రేమాస్పదంగానూ ఉండేది.వారు చిత్రించిన లాండ్ స్కేప్ కేవలం భౌగోళికమైంది మాత్రమే కాదు.
రంగులవంతెన
మేఘావృతమైన ఆకాశం. నా హృదయమింకా మేఘసందేశ కావ్యం చుట్టూతానే పరిభ్రమిస్తున్నది. ఆ కావ్యం మనమీద జల్లే మంత్రమయసుగంధం ఒకపట్టాన వదిలేది కాదు. టాగోర్ నే చూడండి. ఆయన జీవితమంతా ఆ కావ్యాన్ని స్మరిస్తూనే వున్నాడు. ఎంతగా అంటే, తనను తాను 'ఆలస్యంగా, ప్రింటింగ్ ప్రెస్ యుగంలో జన్మించిన కాళిదాసుగా' చెప్పుకునేటంతలా.
పాలపళ్ళ వాగు
చాలాకాలంగా ఎదురుచూస్తున్న తావో యువాన్ మింగ్ 'సెలెక్టెడ్ పొయెమ్స్'(పండా బుక్స్, 1993) నిన్ననే వచ్చింది. సుమారు ముఫ్ఫై కవితలు, గతంలో చాలా సంకలనాల్లో చాలా సార్లు చదివినవే. కాని విడిగా ఒక పుస్తకంగా చూసినప్పుడు కలిగే ఆనందం చెప్పలేనిది కదా.