పాతుమ్మా మేక, చిన్ననాటి చెలి

కొన్నేళ్ళ కిందటి మాట. డా.అబ్దుల్ కలాం ఆత్మకథని నేను తెలుగు చేసిన కొత్తలో, విజయవాడలో ఒకాయన ఆ పుస్తకం తీసుకుని ఎమెస్కో విజయకుమార్ ని నిలదీసాడట. ఎవరీ అనువాదకుడు, తెలుగు రాయడం కూడా సరిగా రాదే అని. ఎందుకంటే, అందులో ఒకచోట, నేను 'బాల్యకాలం' అనే మాట వాడానట.

భారతీయనవలాదర్శనం

ఈ మధ్య కొన్నాళ్ళుగా మిత్రులు తమకి ఇష్టమైన పుస్తకాల్ని వరసగా మిత్రులతో పంచుకుంటూ ఉన్నారు. మామూలుగా ఆస్తులు, డిగ్రీలు, హోదాలు, నగలు, చీరలు, ఫర్నిచరు ప్రదర్శించుకోడానికి ఇష్టపడే ఈ ప్రపంచంలో ఇట్లా తమకిష్టమైన పుస్తకాల్ని ప్రదర్శించుకుంటున్న మిత్రులు తామున్న మేరకి ఈ ప్రపంచాన్ని మరింత శోభాయమానంగానూ, ప్రేమాస్పదంగానూ చేస్తూ 'నువ్వు చదివే పుస్తకాలేవో చెప్పు , నీ మిత్రులెవరో చెప్తాను' అనే పాత మాటని 'నీ మిత్రులెవరో చెప్పు, నువ్వు చదివే పుస్తకాలేవో చెప్తాను' అంటో తిరగరాస్తున్నారు.

ఇక్కడున్నది ఇస్సా

ప్రతి భాషలోనూ కవులకొక వంశావళి ఉంటుంది. అది రక్తసంబంధమ్మీద ఏర్పడే అనుబంధంకాదు, అక్షరసంబంధం. ప్రతి కవీ తనముందొక పూర్వకవిని ఆశయంగా పెట్టుకుంటాడు. అతడి స్థాయికి తనూ చేరాలని తపన పడతాడు, 'మందః కవి యశః ప్రార్థీ' అని కాళిదాసు అనుకున్నట్టు. త

Exit mobile version
%%footer%%