సరోద్ వాదనం ఉదయ సూర్యరశ్మి

కోకిల ప్రవేశించే కాలం (2009) నుంచి మరో కవిత, నా ఇంగ్లిషు అనువాదంతో. ఇందులో చివరి వాక్యాలు శివలెంక రాజేశ్వరీ దేవికి చాలా యిష్టం.

---

సరోద్ వాదనం ఉదయ సూర్యరశ్మి

టేబుల్ పైన ఉదయ సూర్యరశ్మి
టేప్ నుండి వినవస్తున్నదొక సరోద్ వాదనం.

అరవిందాలు పూసిన కొలను
మందారాలు విరిసిన తోట
ప్రభాతం ఒక స్వర్ణహంస
రాగం ప్రత్యూషపవనం.

అలజడి శమించినవేళ
శాంతసరోవరం నా చుట్టూ
నా చిన్నిరెక్కల పైన అద్దాలు
గది అంతా ఒక పరాగ సౌఖ్యం.

తాపంలేదు, పశ్చాత్తాపం లేదు
ఆ అంగుళులు మొదటమీటినప్పుడు
అనాహతనాదం ఎక్కడ మేల్కొందో
అదే పునఃపునః జాగృతమౌతోంది.

ఎక్కడికి పయనించానో తెలీదు
హృదయం ఒక నావ అయింది.
ఎవరిని కలిసానో తెలీదు
ఒక సమాగమం పూర్తి అయింది.

---

Sarod and Sunshine

Morning sunlight on the table,
A sarod playing from the stereo.

A pond where lotuses unfold,
A park where hibiscus shine.
The dawn is a golden swan;
The raga, the morning breeze.

A serene lake spreads around me-
As all agitations stilled.
Glowing mirrors on my tiny wings;
The room brimming with pollen’s joy.

No anguish, no regret.
When those fingers first tuned,
The unstruck music commenced,
Resonates again and again.

I’m not sure where I have roamed,
My heart became a boat.
I don’t know whom I met,
Yet the meeting complete.

2025

Featured image: Photography by Chandre D’Oliveira via pexels.com

1-12-2025