కవిత్వానికీ, యవ్వనానికీ, ప్రణయభావాలకీ చాలా దగ్గర పోలిక ఉంది. అవి ఒక మనిషి జీవితంలో ఒక వయసులో మాత్రమే వచ్చి వాలతాయి. సహజంగా. తోటలోకి వసంతం వచ్చినంత సునాయాసంగా. ఆ తర్వాత నువ్వెంత ప్రయత్నించినా కవిత్వం పలకడం కష్టం.
పునర్యానం -19 & 20
పునర్యానం -18
కాని అన్ని సార్లు ఈ రెండు లక్షణాలూ పరస్పరపూరకాలుగా ఉండకుండా, చాలా సార్లు పరస్పర విరుద్ధ మార్గాల్లో నన్ను నడిపిస్తో వచ్చాయి కూడా. నడిపించాయి అనడం కన్నా, నా రెండు రెక్కలూ పట్టుకుని చెరో వేపూ లాక్కుపోడానికి ప్రయత్నిస్తూనే వచ్చాయి.
పునర్యానం -17
ఆ తర్వాత మూడేళ్ళ పాటు నా రాజమండ్రి జీవితాన్ని ఆ పుస్తకం వెలిగించింది. ఒక మనిషికి ఒక పుస్తకం తోడుగా ఉండటమనేది సాధారణంగా మనం మతగ్రంథాల విషయంలోనే చూస్తాం. కాని అరుదుగా సాహిత్య గ్రంథాలు కూడా అటువంటి చోటు సంపాదించుకోగలవని ఆగమగీతి నా జీవితంలో ప్రవేశించాకే అర్థమయింది.