ఆ వెన్నెల రాత్రులు-11

కానీ ఆ ఊరు అలాంటిది. అక్కణ్ణుంచి బయటి ప్రపంచంలోకి రావాలంటే మామూలు బలం చాలదు. భూమ్యాకర్షణ శక్తిని దాటి ఒక మనిషి తనంతతాను రోదసిలోకి ఎగరడం ఎంత కష్టమో, ఆ ఏరూ, ఆ కొండలూ, ఆ గాలీ, ఆ వెలుగూ మనమీద విసిరే వలనుంచి బయట పడటం కూడా అంతే కష్టం.

ఆ వెన్నెల రాత్రులు-10

ఆ పంటచేలని వెతుక్కుంటూ ఒక పాట చేరుకున్న ఆ క్షణానికి పరిపక్వత పరిపూర్ణమైదనిపించింది. ఆ కోసికుప్పపోసిన ఆ ధాన్యపు కంకుల్ని చూస్తే ప్రకృతి అన్ని నెలలుగా, అన్ని దివారాత్రాలు, ఆ సాఫల్యసంతోషం కోసమే వేచి ఉందా అనిపించింది. బహుశా, రాత్రి కోవెల్లో పవళింపు సేవ ముగిసాక, దేవుడు ఎవరికీ తెలియకుండా పెరటిదోవన ఆ పొలాల్లోకి వచ్చేస్తాడని కూడా అనిపించింది.

ఆ వెన్నెల రాత్రులు-9

నిజమే, నేను సైంటిస్టునే. అది నా అబ్జర్వేషన్స్ లో. వాటిని అనలైజ్ చెయ్యడంలో. కానీ నా అనుభూతిలో నేనొక మిస్టిక్ ని. ఒక జియాలజిస్టు జీవితంలో ఏదీ డ్రమటిక్ కాదు. కాని నాలాంటివాడికి ప్రతి ఒక్కరోజూ పొయెటిక్ గానే ఉంటుంది.