ఈ ప్రశ్నకి ధైర్యంగా జవాబివ్వాలంటే, మనం చూడవలసింది, భూసంస్కరణలు, రాజకీయసంస్కరణలు, పాలనా సంస్కరణల వైపు కాదు, విద్యా సంస్కరణల వైపు. నిజమే, విద్యావ్యవస్థని సంస్కరించాలంటే భారతదేశాన్ని ముందు సామాజికంగా సంస్కరించాలి. కాని, ఆ సంస్కరణలకోసం పోరాడుతున్నవాళ్ళ ఎజెండాలో విద్య ఎక్కడుందన్నది కీలక ప్రశ్న.
దిశానిర్దేశం
గ్రామీణ ఉపాధ్యాయుడు ఒక నిష్ఠుర, ఏకాంత ప్రపంచంలో కూరుకుపోయి తననొక అభిశప్తుడిగా భావించుకుంటూ ఉన్నాడు. అతణ్ణి సమీపించి, అతడు చేస్తున్న పని చూసి, అతడి భుజం తట్టడానికి ప్రభుత్వానికి సమయం లేదు. ప్రభుత్వానికి లెక్కలు కావాలి. అంకెలు కావాలి. కాని, పాఠశాలలకి ఉత్సాహం కావాలి, ఉత్తేజం కావాలి. అదివ్వగలిగినవాళ్ళు ఎవరు? ఎక్కడున్నారు?
ఒక విద్యావేత్త
నాలుగేళ్ళ కిందట అనుమాండ్ల భూమయ్య రచన చదివినప్పుడు నేనూహించిందీ, ఇప్పుడు యలవర్తి భానుభవాని పుస్తకం చూసినతరువాత బలపడిందీ, ఇప్పటి సమాజం వేమనను ఒక విద్యావేత్తగా, మార్గదర్శిగా చూడబోతున్నారన్నదే.