ఆఫ్రికన్-అమెరికన్ రచయితలందరిలోకీ, అత్యంత ఆత్మీయంగా అనిపించే రచయిత్రి ఎవరంటే మాయా ఏంజెలొ పేరే చెప్తాను. ఆమె రాసిన Letter to my daughter (2008) చదివినప్పుడే నిజమైన విద్యావంతురాల్ని, సంస్కారవంతురాల్ని, జీవితప్రేమికురాల్ని చూసిన సంతోషం నాకు అనుభవానికి వచ్చింది.
పాల్ రోబ్సన్
శ్రీ శ్రీ కవిత్వమూ, పాల్ రోబ్సన్ సంగీతమూ ఒకటే రకం అంటుంది సౌరిస్'-ఈ వాక్యం చదవని తెలుగువాడుండడు. (సౌరిస్ కోరికమీద చలంగారు ఆ మాట యోగ్యతాపత్రంలో చేర్చారట.)1950లో అరుణాచలంలో కూచుని పాల్ రోబ్సన్ గురించి తలుచుకుంటున్న ఆ తండ్రీకూతుళ్ళ ప్రపంచం మన ఊహకి అందనంత విస్తృతమైందని నేను ఇప్పుడు గ్రహించగలుగుతున్నాను.
ఒక మనిషి మరో మనిషికోసం
హాన్స్ బెర్రీ ముప్పై నాలుగేళ్ళ వయసులోనే కేన్సర్ తో మరణించినా ఎన్నో జీవితకాలాలకు సరిపడా కృషిచేసి వెళ్ళిపోయింది. To be Young, Gifted and Black -ఆమె ఆత్మకథకి పెట్టుకున్న పేరు. ఆ మూడు విశేషణాలకీ ఆమె పేరు సమానార్థకంగా నిలబడిపోతుంది.