కవిత్వానికీ, యవ్వనానికీ, ప్రణయభావాలకీ చాలా దగ్గర పోలిక ఉంది. అవి ఒక మనిషి జీవితంలో ఒక వయసులో మాత్రమే వచ్చి వాలతాయి. సహజంగా. తోటలోకి వసంతం వచ్చినంత సునాయాసంగా. ఆ తర్వాత నువ్వెంత ప్రయత్నించినా కవిత్వం పలకడం కష్టం.
పునర్యానం -19 & 20
పునర్యానం -18
కాని అన్ని సార్లు ఈ రెండు లక్షణాలూ పరస్పరపూరకాలుగా ఉండకుండా, చాలా సార్లు పరస్పర విరుద్ధ మార్గాల్లో నన్ను నడిపిస్తో వచ్చాయి కూడా. నడిపించాయి అనడం కన్నా, నా రెండు రెక్కలూ పట్టుకుని చెరో వేపూ లాక్కుపోడానికి ప్రయత్నిస్తూనే వచ్చాయి.
పునర్యానం-15
ఆయన తనకి జీవితంలో ఏ ప్రశ్నలూ లేవనీ, సంతోషం మాత్రమే ఉందనీ చెబుతున్నప్పుడు నేను ఆయన్ని ఒక ప్రశ్న అడిగాను. అలా ప్రశ్నలు లేని మనఃస్థితికి చేరుకున్నాక కూడా మీకు రాయాలని ఎందుకు అనిపిస్తోంది అని అడిగాను.