ఏ విధంగా చూసినా ఈ కథనాలు చదవడం గొప్ప అనుభవం. వనవాసి నవలలో కనిపించే మహాలిఖారూప పర్వతశ్రేణి లాంటిదే మన మధ్య మన ప్రాంతంలో మనకూ ఉందనీ, అటువంటి లంకమల శ్రేణులు తమ వనవాసిని వివేక్లో వెతుక్కున్నాయనీ మనకి స్ఫురిస్తుంది.
మనం మరిచిన దారులు
ఒకసారి బాట పాతపడ్డాక, జీవితం కూడా తప్పనిసరిగా పాతబడుతుంది. నడిచిన దారుల్లో నడిచినంతకాలం ఎన్ని ప్రభాతాలు ఉదయించినా అవి సుందరప్రభాతాలూ, సుప్రభాతాలూ కావడం అసాధ్యం.
