ఆకాశాన్ని కానుకచేసే ఋతువు

ఆహా! ఇంకా చాతకం బతికే ఉన్నది, నిప్పులు కక్కిన వేసవి మొత్తం ఆ ఉగ్రమధ్యాహ్నాల్ని అదెట్లా సహించిందోగాని, ఒక్క వానచినుకుకోసం, ఒక్క తేమగాలి తుంపర కోసం అదెట్లా ప్రాణాలు గొంతులో కుక్కుకుని ఇన్నాళ్ళూ గడిపిందోగాని, వానకోయిలకీ, కారుమబ్బుకీ ఉన్న ఈ అనుబంధం ఇన్ని యుగాలైనా ఇంకా చెక్కుచెదరకుండా ఉండటం నాకు ధైర్యానిస్తున్నది.

మరికొన్ని కలయికలు

నేను ఆ పుస్తకాన్ని చేతుల్లోకి తీసుకుని మళ్ళా ఒక్కసారి ఆ గ్రంథాలయం మొత్తం కలయచూసాను. అక్కడ కేవలం రామాయణాలే ఆరు రాకులకు సరిపడా ఉన్నాయి. వేదాలు, వేదాంతం, దర్శనాలు, వ్యాఖ్యానాలు- ఆ భాండాగారాన్ని ఉపయోగించుకునేవారేరీ? కనీసం రోజూ ఆ గ్రంథాలయంలో గడపడం కోసమేనా నాకు ఆ క్షణాన నా నివాసం తిరుపతికి మార్చేసుకోవాలనిపించింది.

రుసో మమ ప్రియాంబికా

కానీ, ఈ గీతం, ఇది మామూలు గీతం కాదు. జ్ఞానేశ్వరుడు, నామదేవ్, తుకారాం, ఏకనాథుడు లాంటి మహాభక్తకవిపరంపర ఆయన్ని ఆవేశించి ఈ గీతం రాయించారా అనిపిస్తుంది. ఎటువంటి గీతం ఇది! భావానికి భావం సరే, ఆ భాష! ఈ గీతరూపంలో షిరిడీలో గంగావతరణం సంభవించిందా అనిపిస్తుంది ఆ గీతం విన్నప్రతిసారీ!