నా చిన్నప్పుడు
మనుషులుపెట్టే గోలనుంచీ
గందరగోళం నుంచీ
నా పసితనంలో
ఓ దేవుడు తరచూ నన్ను కాపాడుతుండేవాడు
అప్పుడు నేను భద్రంగా
సంతోషంగా
పచ్చికబయళ్ళలో పూలతో
ఆడుకునేవాణ్ణి
స్వర్గలోకపు మందమారుతాలు
నాతో ఆడుకునేవి.
సూర్యుడా
నువ్వు తరుహృదయాల్ని లాలిస్తూ
వాటి కోమలహస్తాల్ని
నీ వైపు తిప్పుకుంటూ
నా మనసు కూడా మురిపిస్తుండేవాడివి
చంద్రమా,
నువ్వు కూడా
ఆ గొల్లపిల్లవాణ్ణి ప్రేమించినట్టే
నన్నూ ఇష్టపడుతుండేదానివి.
నన్నెంతో నమ్మకంగా
స్నేహంగా
చేరదీసుకున్న
దేవతలారా
నేను కూడా మిమ్మల్నెంత ఇష్టపడేవాణ్ణో
తెలుసా మీకు!
అప్పట్లో నాకు మిమ్మల్ని ఏ పేరుతో
పిలవాలో తెలిసేది కాదు
ఒకరికొకరు బాగా తెలిసినవాళ్ళు
పేరుపెట్టి పిలుచుకున్నట్టు
మీక్కూడా నన్నే పేరుపెట్టి పిలవాలో
తెలిసినట్టు లేదప్పుడు.
ఒకటి మాత్రం నిజం
మనుషుల కన్నా
నాకు మీరే బాగా దగ్గరనిపించేది
దేవుడి నిశ్వాసంలోని నిశ్శబ్దం తెలిసేది
మనుషుల మాటలే బోధపడేవి కావు.
పచ్చికబయళ్ళ మీద కదలాడే గాలి రెపరెపలే
నేను చదువుకున్న చదువు.
పూలమధ్యనే
నేను ప్రేమించడం నేర్చుకున్నాను.
దేవతలు తమ చేతుల్తో
నన్ను పెంచి పెద్ద చేశారు.
When I Was a Boy
When I was a boy
a god would often rescue me
from the shouting and violence of humans.
Then, safe and well, I would play
with flowers on the meadows,
and heaven’s breezes
would play with me.
And as you delight the heart
of plants, stretching their tender
arms toward you,
Father Helios,
so you delighted my heart,
and I was your beloved,
just like Endymion,
holy Luna!
All you faithful
friendly gods!
I wish you knew
how my soul loved you!
Naturally I couldn’t call you
by name then, nor did you use
mine, as humans do, as if
they really knew each other.
But I was better acquainted with you
than I ever was with humans.
I knew the stillness of the Aether:
I never understood the words of men.
The euphony of the rustling
meadow was my education;
among the flowers
I learned to love.
I grew up in the arms of the gods.
ఈ కవిత హోల్డర్లిన్ 1797-98 మధ్యకాలంలో రాశాడు. అప్పటికి ఆయన సృజన శక్తులు పూర్తిగా వికసించాయి. గ్రీకు దేవతల సన్నిధిని ఆయన పూర్తిగా అనుభూతి చెందడమే కాదు, ఆ అనుభూతిని ఎంతో ఇష్టంగా వ్యక్తీకరించుకోగలిగాడు. ఇక్కడ సూర్యుడు వట్టి సూర్యుడు కాడు, Helios, అంటే గ్రీకు సూర్యుడు. చంద్రుడు వట్టి చంద్రుడు కాడు, Holy Luna. గొల్ల పిల్లవాడు అని నేను అనువదించానుగాని, నిజానికి Endymion అంటే గ్రీకు కథల్లో ఒక స్మరణీయ పాత్ర. ఆ కథలో అతణ్ణి చంద్రకన్యప్రేమించి అతడికి శాశ్వతసుఖ నిద్రను కానుక చేస్తుంది. యుగయుగాలుగా ఆ కథ కవుల్ని స్పందింపచేస్తూనే ఉంది. ముఖ్యంగా ఆ పేరుతో కీట్సు రాసిన కావ్యం సుప్రసిద్ధం. A thing of beauty is a joy for ever: Its loveliness increases; అనే మాటలు ఆ కావ్యం మొదటి పంక్తులే.
16-3-2025
Tq sir
ధన్యవాదాలు నాయుడూ!
🙏🏽