14.
ఒక అడవిబాతు ఆ శీతలరాత్రి తన గుంపుతో ముందుకు నడుస్తుంటుంది,
క్వేక్, క్వేక్ అని అరుస్తుంటుంది, అది నాకొక ఆహ్వానంలాగా వినిపిస్తుంది.
చూడ్డానికి అర్థంలేని అరుపుల్లాగా అనిపిస్తాయి, దగ్గరగా వింటే
వాటికొక ప్రయోజనం ఉందనీ, ఆ శీతాకాలపు ఆకాశం కింద
వాటికొక నిశ్చిత స్థానం ఉందనీ తెలుస్తుంటుంది.
వాడిగిట్టలుండే ఉత్తరప్రాతంపు దుప్పి, ఇళ్ళల్లో కిటికీ దగ్గర కనబడే పిల్లి,
ఉత్తర అమెరికా ఖండపు చిన్నిపిట్ట, గడ్డిమైదానాల్లో పరుగెత్తే కుక్క,
పొదుగుచుట్టూ బిడ్డల్ని పొదువుకుని కీచుమంటూ మూలిగే పిల్లలపంది,
రెక్కలు సగం చాపి తన గుంపుతో కువకువలాడే కోడిపెట్టా,
వాటన్నిటిలోనూ, నాలోనూ కూడా
నేనొకే ప్రాచీన ధర్మసూత్రాన్ని దర్శిస్తుంటాను.
ఆరుబయట ఆవులమందల్ని మేపుకుంటూనో,
అడవుల్లోనో, సముద్రతీరాలమ్మటో
సంచరించేవాళ్ళంటే చెప్పలేని వ్యామోహం నాకు.
నౌకల్ని నిర్మించేవాళ్ళూ, సముద్రాల మీద నడిపించేవాళ్ళూ
గొడ్డళ్ళతో, సుత్తెల్తో, సమ్మెటలూ పనిచేసేవాళ్ళూ,
గుర్రాల్ని తోలేవాళ్ళూ,
వాళ్ళతో కలిసి తింటూ తిరగమంటే వారాలకు వారాలు
గడిపేగలను.
చాలా సాదాసీదా మనిషి నేను, అందరికీ అతిదగ్గరి వాణ్ణి,
ఖర్చులేని జీవితం, కులాసాగా, దిలాసాగా తిరిగేమనిషిని
దేనికైనా సిద్ధపడతాను, ఎంతకైనా తెగిస్తాను,
నన్నెవరు ముందు చేరదీస్తే వాళ్ళకి నా ప్రాణం పెడతాను,
నా కోసం ఆకాశాన్ని దిగిరమ్మని అడుక్కోను,
అందుకు బదులు నన్ను నేనే ఉదారంగా వెదజల్లుకుంటాను.
15.
సంగీతవేదిక మీద గాయని విశుద్ధరాగాలాపన కావిస్తుంటుంది,
వడ్రంగి బల్లమీద పనిసిద్ధం చేసుకోగానే రంపం ఊళపెట్టడం మొదలుపెడుతుంది,
పెళ్ళయినవాళ్ళూ, పెళ్ళికానివాళ్ళూ పిల్లలు పండగరోజు విందుభోజనానికి ఉవ్విళ్ళూరుతుంటారు,
నావికుడు చేత్తో బలంగా చుక్కాని తిప్పి పడవని ముందుకు నడిపిస్తాడు,
వేటగాడు తిమింగాలకోసం ఈటెతో బల్లెంతో పడవమీద సంసిద్ధుడిగా నిలబడి ఉంటాడు,
బాతుల్ని వేటాడేవాడు నెమ్మదిగా జాగ్రత్తగా అడుగులో అడుగువేసుకుంటూ నడుస్తుంటాడు,
అర్చావేదికముందు పూజారులు చేతులుకట్టుకుని శ్రద్ధాపూర్వకంగా నిలబడి ఉంటారు,
నూలువడికేపిల్ల రాట్నం చప్పుడుకి తగ్గట్టుగా ముందుకీ, వెనక్కీ ఊగుతుంటుంది,
రైతు పొలం కంచెదగ్గర నిలబడి తలెత్తుతున్న పంటచేలని తీరిగ్గా పరికిస్తుంటాడు,
ఆ పిచ్చివాణ్ణి బంధించి ఎట్టకేలకు జాగ్రత్తగా ఆస్పత్రికి తరలిస్తుంటారు,
(వాడు వాళ్ళమ్మ దగ్గర నిద్రపోగలిగినట్టుగా ఇంకెప్పటికీ నిద్రపోలేడు),
నెరిసిన జుత్తుతో పీక్కుపోయిన దవడల్తో ముద్రణ పనివాడు అచ్చుఅక్షరాలు పేర్చుకుంటూ ఉంటాడు,
రాతపత్రులు చదివిచదివి కళ్ళు బైర్లు కమ్ముతుంటే ఇంత పొగాకు పుక్కిట నమలడం మొదలుపెడుతుంటాడు,
శస్త్రవైద్యుడి బల్లమీద కోసిన శరీరభాగాలనుంచి
తొలగిస్తున్న రక్తం కింద గిన్నెలోకి కారుతుంటుంది,
అంగడిలో నల్లపిల్లని వేలంపాడుతుంటారు, తాగుబోతు మద్యశాల వంటగదిలో జోగుతుంటాడు,
యంత్రం నడిపేవాడు పనిమొదలుపెడుతుంటాడు, పోలీసు పహరా మొదలుపెడతాడు,
గుమ్మం దగ్గర కాపలావాడు ఎవరెవరు వస్తున్నారో పోతున్నారో గమనిస్తుంటాడు,
ఒక యువకుడు నాలుగుచక్రాల బండి నడుపుతుంటాడు, (అతడెవరో నాకు తెలియకపోయినా అతణ్ణి చూసి మురిసిపోతుంటాను)
ఒక సంకరజాతి గుర్రం పందెంకోసం సిద్ధమవుతుంటుంది,
కోడిపందేల కోసం చిన్నా పెద్ద గుమికూడుతుంటారు, కొంతమంది వాళ్ళ తుపాకులమీద ఆనుకుని నిలబడి ఉంటారు, కొంతమంది కొయ్యదుంగలమీద కూచుని ఉంటారు,
పందెం నడిపేవాడు గుంపుని చీల్చుకుంటూ వచ్చి మధ్యలో ఒక వలయం గీత గీస్తాడు,
కొత్తగా వలసవచ్చిన పరదేశులు రేవుమొత్తం గుమిగూడుతుంటారు,
చెరకుతోటల్లో పనివాళ్ళు గొప్పుతవ్వుతుంటే గుర్రం మీద కూచున్న మేస్త్రీ అజమాయిషీ చేస్తుంటాడు,
నాట్యశాలలో బూరా ఊదగానే తమతో కలిసి నాట్యమాడటానికి అతిథులు జతకత్తెల్ని వెతుక్కోడం మొదలుపెడతారు,
నాట్యం మొదలుపెట్టేముందు ఒకరికొకరు ప్రణమిల్లుతుంటారు,
ఒక యువకుడు మిద్దెమీద చెక్కగదిలో కూచుని కురుస్తున్న వానసంగీతానికి తాళం వేస్తుంటాడు,
అడవిముంగిసలు చిన్నచిన్న కాలువల్ని గడ్డీగాదంతో కప్పేస్తుంటాయి,
పచ్చటి దుపట్టా కప్పుకున్న ఆదివాసి మహిళ తోలుచెప్పులూ, పూసల సంచులూ అమ్ముతుంటుంది,
ఒక రసహృదయుడు అర్థనిమీలితనేత్రాల్తో ప్రదర్శనశాలంతా కలయదిరుగుతుంటాడు,
ఒడ్డుకి చేరుతున్న స్టీముబోటు నుంచి ప్రయాణీకులు కిందకి దిగడం కోసం కాలిబల్ల పరుస్తుంటారు,
చెల్లెలు కండెపట్టుకుంటే వడికిన దారాన్ని అక్క ఉండగా చుట్టచుడుతూంటుంది, మధ్యలో పోగులు ముడివేస్తూ ఉంటుంది,
ఏడాది కిందటే పెళ్ళయిన నవవధువు వారం కిందటే శిశువుని ప్రసవించిన సంతోషంతో కోలుకుంటూ ఉంటుంది,
చక్కగా తలదువ్వుకున్న ఒక ముగ్ధ బాలిక కుట్టుమిషనుమీదనో ఫాక్టరీలోనో, మిల్లులోనో పనిచేసుకుంటూ ఉంటుంది,
దారి నునుపుచేసేవాడు తన దిమ్మిసామీద ఆనుకుని చూస్తుంటాడు, విలేకరి నోటుబుక్కుమీద పెన్సిల్ పరుగుపెడుతుంటుంది,
సైనుబోర్డులు రాసేవాడు నీలం, బంగారం రంగు అక్షరాలు చిత్రిస్తుంటాడు,
కాలువపనివాడు కాలవగట్టుమీద పెద్ద పెద్ద అంగలేసుకుంటూ పోతుంటాడు, దుకాణంలో గుమాస్తా బల్లముందు కూచుని లెక్కలు రాసుకుంటూ ఉంటాడు,
చెప్పులు కుట్టేవాడు మైనం పూసి దారం పదునుపెడుతుంటాడు,
వాద్యబృందసంచాలకుడు తాళం తప్పకుండా చూస్తుంటే మొత్తం వాద్యబృందం అతణ్ణే అనుసరిస్తుంటారు,
ఒక శిశువుకి బారసాల నడుస్తుంటుంది, కొత్తగా మతం మారినవాడు తొలి ప్రమాణాలు అప్పచెప్తుంటాడు,
సముద్రం మీద వరసగా పరుచుకున్న పడవలు, పందెం మొదలయ్యింది (ఆ తెల్లటి తెరచాపల మిలమిల ఏమని చెప్పేది!)
మందని కాచుకుంటున్న పసులకాపరి తప్పిపోతున్నవాటిని గట్టిగా అదిలిస్తుంటాడు,
వీపున మూటకట్టుకుని వీథుల్లో అమ్ముకునేవాడు చెమటలు కక్కుతుంటాడు (ఆ కొనుక్కునేవాడు మాత్రం పైసాపైసా గీసిగీసి బేరమాడుతున్నాడు),
కొత్త పెళ్ళికూతురు దుస్తుల మడతలు సవరించుకుంటూ ఉంటుంది,
గడియారంలో నిముషాల ముల్లు నెమ్మదిగా కదుల్తుంటుంది,
నల్లమందుతినేవాడు తల బిర్రుగా పెట్టుకుని, పెదాలు తెరుచుకుని మరీ జారగిలుతుంటాడు,
ఒక పణ్యాంగన తన కొంగు మాటిమాటికీ చుట్టుకుంటూ ఉంటుంది,
మత్తెక్కిన ఆమె మొటిమల మెడమీదుగా కుల్లాయి కిందకి జారుతుంటుంది,
చుట్టూ చేరిన మూక ఆమె పోకిరి మాటలకి పడిపడినవ్వుతుంటారు,
కొందరు మొగాళ్ళు ఎగతాళిగా ఒకరికొకరు కన్నుగీటుతుంటారు,
(ఎంత నికృష్టం! కాని నేనెప్పటికీ నీ మాటలు విని నవ్వను, ఎగతాళి అసలే చేయను)
దేశాధ్యక్షుడు తన మంత్రిమండలితో సమావేశమవుతుంటాడు, చుట్టూ ప్రభుత్వకార్యదర్శులు పరివేష్టించి ఉంటారు,
ముగ్గురు అందమైన తల్లులు ఒకరిచేతులు మరొకరితో పెనవేసుకుని కూడలిమీంచి నడిచిపోతుంటారు,
చేపలకంపుకొడుతున్న పనివాళ్ళు చేపల్ని గంపల్లో వరసగా సర్దుతుంటారు,
తట్టాబుట్టా, గొడ్డూగోదా వెంటబెట్టుకుని ఒక మిస్సోరీ మనిషి మైదానప్రాంతాలు దాటిపోతుంటాడు,
ట్రైనులో చిల్లరచప్పుడు వినబడగానే టికెట్ కలెక్టరొచ్చాడని ప్రయాణీకులకి తెలుస్తుంటుంది,
ఇల్లుకడుతున్నవాళ్ళు ఇంటికి గచ్చువేస్తున్నారు, రేకులపనివాళ్ళు ఇంటికి కప్పు వేస్తున్నారు, తాపీ పనివాళ్ళు సున్నం తెమ్మంటున్నారు,
పనివాళ్ళంతా ఒకే వరసలో నిలబడి గమేలాలు ఒకరికొకరు అందించుకుంటున్నారు,
ఋతువులొకదాన్ని ఒకటి అనుసరించడంలో అనిర్వచీయ బహుళత్వం పోగుపడుతున్నది, జూలై నెలలో నాలుగో రోజు (శతఘ్నుల్తోనూ, తుపాకుల్తోనూ ఎటువంటి వందనాలు)
ఋతుపరిభ్రమణంలో రైతు పొలం దున్నుతుంటాడు, పంట కోసేవాడు కోత మొదలుపెడతాడు, నేలపొడుగునా నవధాన్యాలు రాలుతుంటాయి,
చెరువులదగ్గర చేపల్ని వేటాడేవాడు గడ్డకట్టిన నీళ్ళమధ్య నెర్రెలకోసం వెతుకుంటాడు,
అడవుల్ని నరికేసిన చోట చుట్టూ మొద్దులు నిలిచిపోతాయి, గొడ్డళ్ళతో వాటి మొదళ్ళు పెకలిస్తుంటారు,
పొద్దువాలుతుండగా పడవలవాళ్ళు తోటలుండే ఒడ్డుకి పడవల్ని త్వరగా నడుపుకుపోతుంటారు,
జంతువుల్ని వేటాడేవాళ్ళు వాటికోసం ఎర్ర నది దగ్గర లేదా టెన్నెస్సీ పరీవాహకప్రాంతంలో లేదా అర్కాన్సాస్ చిత్తడినేలల్లో వెతుకులాడుతుంటారు,
చట్టహూజీ, ఆల్టమహా నదుల మీద కమ్ముకున్న గాఢాంధకారంలో దివిటీలు మెరుస్తుంటాయి,
రెడ్ ఇండియన్ తెగల పితృప్రభువులు తమ చుట్టూ కూచున్న పిల్లల్తో, మనమల్తో, మునిమనుమల్తో కలిసి కూచుని రాత్రి భోజనం చేస్తుంటారు,
ఒక రోజంతా వేటాడేక వేటగాళ్ళు తమ స్థావరాల్లో, గుడారాల్లో ఆదమరిచి నిద్రిస్తుంటారు,
నగరం నిద్రిస్తూంటుంది, జనపదం నిద్రిస్తూంటుంది,
బతికున్నవాళ్ళు తమ కాలానికి తాము నిద్రిస్తుంటారు, మరణించినవాళ్ళు తమ కాలానికి తాము నిద్రిస్తుంటారు,
వయసుమళ్ళిన భర్త తన భార్యపక్కన శయనిస్తుంటాడు, యువకుడైన భర్త కూడా తన భార్య పక్క నిద్రిస్తుంటాడు,
ఈ దృశ్యాలన్నీ నాలోకి ప్రవహిస్తుంటాయి, నేను వాటివైపు పయనిస్తుంటాను,
ఇవిలా ఉన్నవి ఉన్నట్టుగా నేను కూడా కొద్దో గొప్పో వాటిలో ఒకణ్ణై ఉన్నాను,
వాటిలో ప్రతిఒక్కదానితోనూ, అన్నింటితోనూ కలిపి నేను నా గురించి ఒక పాట కట్టుకుంటున్నాను.
14.
The wild gander leads his flock through the cool night,
Ya-honk he says, and sounds it down to me like an invitation,
The pert may suppose it meaningless, but I listening close,
Find its purpose and place up there toward the wintry sky.
The sharp-hoof’d moose of the north, the cat on the house-sill, the
chickadee, the prairie-dog,
The litter of the grunting sow as they tug at her teats,
The brood of the turkey-hen and she with her half-spread wings,
I see in them and myself the same old law.
The press of my foot to the earth springs a hundred affections,
They scorn the best I can do to relate them.
I am enamour’d of growing out-doors,
Of men that live among cattle or taste of the ocean or woods,
Of the builders and steerers of ships and the wielders of axes and
mauls, and the drivers of horses,
I can eat and sleep with them week in and week out.
What is commonest, cheapest, nearest, easiest, is Me,
Me going in for my chances, spending for vast returns,
Adorning myself to bestow myself on the first that will take me,
Not asking the sky to come down to my good will,
Scattering it freely forever.
15.
The pure contralto sings in the organ loft,
The carpenter dresses his plank, the tongue of his foreplane
whistles its wild ascending lisp,
The married and unmarried children ride home to their Thanksgiving dinner,
The pilot seizes the king-pin, he heaves down with a strong arm,
The mate stands braced in the whale-boat, lance and harpoon are ready,
The duck-shooter walks by silent and cautious stretches,
The deacons are ordain’d with cross’d hands at the altar,
The spinning-girl retreats and advances to the hum of the big wheel,
The farmer stops by the bars as he walks on a First-day loafe and
looks at the oats and rye,
The lunatic is carried at last to the asylum a confirm’d case,
(He will never sleep any more as he did in the cot in his mother’s
bed-room;)
The jour printer with gray head and gaunt jaws works at his case,
He turns his quid of tobacco while his eyes blurr with the manuscript;
The malform’d limbs are tied to the surgeon’s table,
What is removed drops horribly in a pail;
The quadroon girl is sold at the auction-stand, the drunkard nods by
the bar-room stove,
The machinist rolls up his sleeves, the policeman travels his beat,
the gate-keeper marks who pass,
The young fellow drives the express-wagon, (I love him, though I do
not know him;)
The half-breed straps on his light boots to compete in the race,
The western turkey-shooting draws old and young, some lean on their
rifles, some sit on logs,
Out from the crowd steps the marksman, takes his position, levels his piece;
The groups of newly-come immigrants cover the wharf or levee,
As the woolly-pates hoe in the sugar-field, the overseer views them
from his saddle,
The bugle calls in the ball-room, the gentlemen run for their
partners, the dancers bow to each other,
The youth lies awake in the cedar-roof’d garret and harks to the
musical rain,
The Wolverine sets traps on the creek that helps fill the Huron,
The squaw wrapt in her yellow-hemm’d cloth is offering moccasins and
bead-bags for sale,
The connoisseur peers along the exhibition-gallery with half-shut
eyes bent sideways,
As the deck-hands make fast the steamboat the plank is thrown for
the shore-going passengers,
The young sister holds out the skein while the elder sister winds it
off in a ball, and stops now and then for the knots,
The one-year wife is recovering and happy having a week ago borne
her first child,
The clean-hair’d Yankee girl works with her sewing-machine or in the
factory or mill,
The paving-man leans on his two-handed rammer, the reporter’s lead
flies swiftly over the note-book, the sign-painter is lettering
with blue and gold,
The canal boy trots on the tow-path, the book-keeper counts at his
desk, the shoemaker waxes his thread,
The conductor beats time for the band and all the performers follow him,
The child is baptized, the convert is making his first professions,
The regatta is spread on the bay, the race is begun, (how the white
sails sparkle!)
The drover watching his drove sings out to them that would stray,
The pedler sweats with his pack on his back, (the purchaser higgling
about the odd cent;)
The bride unrumples her white dress, the minute-hand of the clock
moves slowly,
The opium-eater reclines with rigid head and just-open’d lips,
The prostitute draggles her shawl, her bonnet bobs on her tipsy and
pimpled neck,
The crowd laugh at her blackguard oaths, the men jeer and wink to
each other,
(Miserable! I do not laugh at your oaths nor jeer you;)
The President holding a cabinet council is surrounded by the great
Secretaries,
On the piazza walk three matrons stately and friendly with twined arms,
The crew of the fish-smack pack repeated layers of halibut in the hold,
The Missourian crosses the plains toting his wares and his cattle,
As the fare-collector goes through the train he gives notice by the
jingling of loose change,
The floor-men are laying the floor, the tinners are tinning the
roof, the masons are calling for mortar,
In single file each shouldering his hod pass onward the laborers;
Seasons pursuing each other the indescribable crowd is gather’d,it
is the fourth of Seventh-month, (what salutes of cannon and small arms!)
Seasons pursuing each other the plougher ploughs, the mower mows,
and the winter-grain falls in the ground;
Off on the lakes the pike-fisher watches and waits by the hole in
the frozen surface,
The stumps stand thick round the clearing, the squatter strikes deep
with his axe,
Flatboatmen make fast towards dusk near the cotton-wood or pecan-trees,
Coon-seekers go through the regions of the Red river or through
those drain’d by the Tennessee, or through those of the Arkansas,
Torches shine in the dark that hangs on the Chattahooche or Altamahaw,
Patriarchs sit at supper with sons and grandsons and great-grand-sons
around them,
In walls of adobie, in canvas tents, rest hunters and trappers after
their day’s sport,
The city sleeps and the country sleeps,
The living sleep for their time, the dead sleep for their time,
The old husband sleeps by his wife and the young husband sleeps by his wife;
And these tend inward to me, and I tend outward to them,
And such as it is to be of these more or less I am,
And of these one and all I weave the song of myself.
Featured image: Walt Whitman watching boatmen rowing boats at dusk, image generated through AI on imagine.art
18-8-2024
వాల్ట్ వైట్మెన్ గురించి విన్నప్పుడు ఆ పుస్తకం చదవాలని అనుకున్నాను, కానీ ఇంగ్లీష్ తో ఇబ్బంది పడలేక చదవలేదు,
ఇదిగో మీ వంటి మహానుభావులు నాలాంటి వాడికోసమే చేస్తారు ఇలా ఇంత గొప్ప అనువాదాలు,
నాకు ఎంతో ప్రియమైన మీకు వేవేల ప్రణామాలు…💐
ధన్యవాదాలు సోమ భూపాల్!
ఈ అనువాదాలు అన్నీ మా కోసం. థాంక్యూ సర్.
ధన్యవాదాలు మేడం
ప్రతి ఉదయాన్నే మీరు మరింత కాంతివంతం చేస్తున్నారు.
ధన్యవాదాలు గోపాల్!
ప్రతీ ఉదయాన్నీ
ధన్యవాదాలు
మొత్తానికి ప్రపంచాన్ని చూపించారు.
ధన్యవాదాలు
చాలా సాదాసీదా మనిషి నేను, అందరికీ అతిదగ్గరి వాణ్ణి,
ఖర్చులేని జీవితం, కులాసాగా, దిలాసాగా తిరిగేమనిషిని
దేనికైనా సిద్ధపడతాను, ఎంతకైనా తెగిస్తాను,
నన్నెవరు ముందు చేరదీస్తే వాళ్ళకి నా ప్రాణం పెడతాను,
నా కోసం ఆకాశాన్ని దిగిరమ్మని అడుక్కోను,
అందుకు బదులు నన్ను నేనే ఉదారంగా వెదజల్లుకుంటాను.
దీనికి నా వందనం
నమస్కారాలు సార్!
వాడు వాళ్ళమ్మ దగ్గర నిద్రపోగలిగినట్టుగా ఇంకెప్పటికీ నిద్రపోలేడు! ❤️🩹💔❤️🩹
కదా!