chinaveerabhadrudu.in
హెసియోదూ, పార్మెనిడిసూ దేవతల కార్యకలాపం గురించి చెప్పినమాటలు నిజమే అనుకుంటే, అవన్నీ దేవతలు అవసరం కొద్దీ చేసినవి తప్ప, ప్రేమతో చేసినవి కావనిపిస్తుంది. ఆ రోజుల్లో ప్రేమదేవత ఉండిఉంటే, దేవతలు సంకెళ్ళలో తగులుకుని ఉండేవారు కాదు, వికృతరూపులయ్యేవారు కాదు. లేదా ఇంకా అలాంటివే హింసాత్మక చర్యలుండేవి కావు. వాటి బదులు, ప్రేమ సామ్రాజ్యం మొదలయ్యాక ఇప్పుడు స్వర్గంలో కనవస్తున్నట్టే, అప్పుడు కూడా శాంతీ, మాధుర్యమూ వెల్లివిరిస్తూ ఉండేవి.
ఇప్పుడు మనం చూస్తున్నట్టుగా మనుషులు లైంగికంగా రెండువిధాలుగా ఉండేవారు కాదు. మూడు విధాలుగా ఉండేవారు. పురుషుడు, స్త్రీ, వారిద్దరూ కలిసి ఉండే మరొక రూపం. ఒకప్పుడు అస్తిత్వంలో ఉండి, ఇప్పుడు కనుమరుగైన, ఆ మిథున రూపాన్ని స్త్రీ-పురుషమూర్తి అని పిలిచేవారు. ..
కాబట్టి ఏ విధంగా చూసినా, శీలసముపార్జనకోసమో, విలువలకోసమో ఒకరు మరొకరి ప్రేమను అంగీకరించడం అన్నివిధాలా ఉదాత్తమైందే అవుతుంది. ఇటువంటి ప్రేమనే ద్యులోకప్రేమ అనిపించుకుంటుంది. అటువంటి ప్రేమ స్వర్గంతో సమానం. తమ అభ్యున్నతికోరుకునే కోసం ప్రేమికుల్నీ, వారు ప్రేమించేవారినీ కూడా ఉత్సుకుల్ని చెయ్యగల ఇటువంటి ప్రేమ కన్నా వ్యక్తులకీ, నగరాలకూ అమూల్యమైంది మరొకటి ఉండబోదు.