కవిత్వానికీ, యవ్వనానికీ, ప్రణయభావాలకీ చాలా దగ్గర పోలిక ఉంది. అవి ఒక మనిషి జీవితంలో ఒక వయసులో మాత్రమే వచ్చి వాలతాయి. సహజంగా. తోటలోకి వసంతం వచ్చినంత సునాయాసంగా. ఆ తర్వాత నువ్వెంత ప్రయత్నించినా కవిత్వం పలకడం కష్టం.
పునర్యానం -19 & 20
పునర్యానం -17
ఆ తర్వాత మూడేళ్ళ పాటు నా రాజమండ్రి జీవితాన్ని ఆ పుస్తకం వెలిగించింది. ఒక మనిషికి ఒక పుస్తకం తోడుగా ఉండటమనేది సాధారణంగా మనం మతగ్రంథాల విషయంలోనే చూస్తాం. కాని అరుదుగా సాహిత్య గ్రంథాలు కూడా అటువంటి చోటు సంపాదించుకోగలవని ఆగమగీతి నా జీవితంలో ప్రవేశించాకే అర్థమయింది.
పునర్యానం -16
అక్కడా ఇక్కడా కూడా మహారణ్యమే. అక్కడా ఇక్కడా కూడా సమున్నత గిరి శిఖరాలే. అక్కడలానే ఇక్కడ కూర్చున్నప్పుడు కూడా నన్ను నా స్వదేశానికి తిరిగి తీసుకువెళ్లిపోయే ఓడ రాబోతున్నదని అనిపించేది.