chinaveerabhadrudu.in
కానీ చాలా జీవితాలు పతాకకి చేరుకోకుండానే ముగిసిపోతాయి. మనుషులు మరణించేది, గొప్ప ఉద్రేకావస్థలో తీవ్ర స్థితికి చేరుకున్నాక కాదు, చాలా సార్లు, ఒక ఉత్తరం రాయడం మర్చిపోయి మరణిస్తారు. ఆర్కిటెక్చరంటూ ఏదీ లేదు. ఉన్నదంతా ఒక చిత్తుప్రతి, ఎన్నిసార్లు మూసినా సరిగ్గా మూసుకోని తలుపు.
మన చుట్టూ ఉన్న సమాజంలో ఇటువంటి మాటలు మాట్లాడగలిగిన వారు ఎవరేనా ఉన్నారా? నిత్యం తన విశ్వాసాన్ని తాను బలపర్చుకోడానికే ప్రయత్నిస్తూనే ఉన్నాననీ, ఆ ప్రయాణంలో తన సందేహాలు తనని అడ్డగించలేవనీ చెప్పగలిగేవారున్నారా?
నగరం ఆసాంతం మేను వాలుస్తున్నది. దీపాలతో ప్రకాశిస్తున్న వీథుల్లో సద్దుమణుగుతున్నది, వెలుగుతున్న దివిటీలతో బండ్లు త్వరితంగా కదిలిపోతున్నవి. గడిచిన రోజంతా కూడగట్టుకున్న సంతోషాలతో. ..