నిన్న నెల్లూరులో కాఫ్లా ఇంటర్ కాంటినెంటల్ వారు నిర్వహించిన తొమ్మిద అంతర్జాతీయ రచయితల ఉత్సవం ప్రారంభోత్సవ సభలో కీలకోపన్యాసం చెయ్యవలసిందిగా నన్ను ఆహ్వానించారు. ఆ ప్రసంగ పాఠం:
నేను కంటున్న కల
ప్రాచీన చీనాకవీంద్రుడు తావోచిన్ కవిత్వంలా, జెన్ సన్యాసులూ, స్వయంగా మహనీయులైన కవులూ అయిన హాన్ షాన్, సైగ్యో, బషోల మాటల్ని గుర్తు చేస్తున్న ఈ వాక్యాలు నాకెంతో దిగులు పుట్టిస్తున్నాయి. ఏమంటే ఇది నా కల కూడా.
మామిడికొమ్మ మళ్ళీ మళ్ళీ పూయునులే
మామిడిచెట్టు ఏడాదిలో ఆరునెలలు నిద్రపోతుంది. ఆరునెలలు పరిపూర్ణంగా జీవిస్తుంది. పూర్తి ఉత్సాహంతో, మహావైభవంతో జీవిస్తుంది. మాఘమాసంలో పూత, ఫాల్గుణంలో పిందె, వైశాఖంలో రసాలూరే ఫలాలు-ఇంత త్వరత్వరగా పుష్పించి, ఫలించే ఈ వైనం ఒక సంస్కృతకవికి ప్రేమవ్యవహారంలాగా అనిపించింది