నిన్న పొద్దున్నే మేం పాతబస్తీలో, చార్ మీనార్ దగ్గర్లో, సుల్తాన్ షాహీ ప్రాంతంలో ఒక ముస్లిం కబర్ స్తాన్ వెతుక్కుంటూ ఉన్నాం. జీడిగుంట విజయసారధి, నేనూ, ఆదిత్యానూ.
బడే గులాం ఆలీ ఖాన్ స్మరణలో
నా భాగ్యం
ఈ గీతాన్ని ఆత్మీయురాలు నిర్మలకి కానుక చెయ్యడం కూడా భగవత్సంకల్పంగానే భావిస్తున్నాను. రెండువేల అయిదు వందల ఏళ్ళ యూదీయ, క్రైస్తవ, భగవద్విశ్వాసుల ఆశీస్సులు ఆమెకు ఈ రూపంలో అందుతున్నాయని నమ్ముతున్నాను. ఈ పుస్తకానికి ఆమెనే మొదటి పాఠకురాలు కూడా. ఆమె తన స్పందనను ఇలా పంచుకున్నారు. ఈ కానుకని ఆమె అంగీకరించడం నా భాగ్యంగా భావిస్తున్నాను.
జాగరాలమ్మ
మేము ఆ ఊరు వెళ్తామని తెలిసి సోమశేఖర్ తాను కూడా వస్తానన్నాడు. రావడమే కాదు, తనే తన కారుమీద మమ్మల్ని ఆ ఊరు తీసుకువెళ్ళి తీసుకొచ్చాడు. ఆ రోజు అతడు కూడా ఆ గిరిజనదేవతను దర్శించుకున్నాడు. కాని అతడి హృదయంలో ఇన్ని రసతరంగాలు ఎగిసిపడుతున్నాయని నేను ఊహించలేకపోయాను.