నేషనల్ కౌన్సిల్ ఫర్ రూరల్ ఇన్ స్టిట్యూట్స్ ఛైర్మనూ, మిత్రులు ప్రసన్నకుమార్ గారు, తమ సంస్థ వ్యవస్థాపకదినోత్సవంలో కీలక ప్రసంగం చెయ్యమని ఆహ్వానించేరు. నిన్న యూనివెర్సిటీ ఆఫ్ హైదరాబాదు లో జరిగిన ఆ సమావేశానికి ప్రసిద్ధ గాంధేయవాది, అసొసియేషన్ ఫర్ వాలంటరీ అసొసియేషన్స్ ఫర్ రూరల్ డవలప్ మెంట్( అవర్డ్) అధ్యక్షుడు పి.ఎం.త్రిపాఠి ముఖ్య అతిథి.
ఇండీ రూట్స్
సోమాజిగూడ మినర్వా కాఫీ షాపులో ఓ మధ్యాహ్నం టిఫిన్ చేద్దామని అడుగుపెట్టగానే నా మిత్రురాలొకామె చాలారోజుల తర్వాత కనిపించింది. మేమిద్దరం కుశలప్రశ్నలమీంచి మా పాతజ్ఞాపకాలు నెమరేసుకున్నాం. మాటలమధ్యలో, మేమొకప్పుడు, చార్మీనార్ దగ్గర చీరలమీద అద్దకం చేసే బ్లాక్ ప్రింటింగ్ కళాకారుల్ని వెతుక్కున్న ఒక సాయంకాలాన్ని కూడా తలుచుకున్నాం. ఆ అద్దకం గుర్తురాగానే ఆమె 'మీకో గొప్ప వ్యక్తిని పరిచయం చేస్తాను రండి ' అంటో, ఆ షాపింగ్ కాంప్లెక్సు మొదటి అంతస్థులోకి తీసుకువెళ్ళింది. మెట్లెక్కగానే మొదటిషాపే.
సృజనాత్మకత మూలాలు ఏమిటి
'ఆమె కన్నులలోన అనంతాంబరపు నీలినీడలు కలవు' అనే వాక్యాన్ని కవి ఎట్లా ఊహించగలిగాడు? అట్లాంటి మాటలు ఇంతదాకా మరొక కవి గాని లేదా మరో మనిషిగాని ఎందుకు పలకలేకపోయాడు? ఆ మాటలు మామూలు మాటలు కావు, కవిత్వమని మనకు తెలుసు.కాని అట్లాంటి కవితా వాక్యాలు మరొకరెవ్వరూ చెప్పలేరా? మనం పాఠశాలల్లో పిల్లలకి నేర్పలేమా? లేదా ఇప్పటి పద్ధతి ప్రకారం చెప్పాలంటే, ఒక ఇంటరాక్టివ్ యాప్ రూపొందిస్తే, ప్రతి ఒక్కరూ ఆ యాప్ వాడుకుని అట్లాంటి కవితావాక్యాలు సృష్టించలేరా?