అందుకనే, ఒక్కసారన్నా ఆరుబయటకు పోయి బొమ్మలు వెయ్యాలని ప్రతి రోజూ అనిపిస్తూంటుంది. అలాగని నేనొక గొప్ప చిత్రకారుణ్ణని కాదు. అలా బయటకి పోయి నా ఎదట కనిపిస్తున్న దృశ్యాన్ని నాకై నేను వ్యాఖ్యానించుకోవడంలో నా మటుకు నాకొక ప్రార్థనలాగా అనిపిస్తుంది.
శీలావీ శిల్పరేఖలు
అసలు ముందు ఆ ముఖచిత్రం దగ్గరే నేను చాలాసేపు ఆగిపోయాను. ఎంత రొమాంటిక్ గా ఉంది ఆ ఫొటో! లేపాక్షి శిల్పమంటపంలో కూచుని స్కెచ్ బుక్కు తెరిచిపెట్టుకుని ఒక బొమ్మ గియ్యడానికి ఉద్యుక్తుడవుతూ తన ఎదట ఉన్న శిల్పాన్ని పరికిస్తున్న్న ఆ చిత్రకారుణ్ణి చూసి ఏ కళాకారుడు మోహపడడు కనుక!
నా హీరోల్లో ఆయన కూడా ఉన్నారు
శీలావీర్రాజు గారు వేసిన బొమ్మలు చూస్తే మనకి ఈ విషయమే అర్థమవుతుంది. ఆయన చిత్రలేఖనంలో సమాజం, మనుషులు, దైనందిన జీవితం, సకలవృత్తులూ కనిపిస్తాయిగానీ, బయటి ప్రపంచంలో వాటిచుట్టు హోరుమంటో వినిపించే నాయిస్ ఆ బొమ్మల్లో కనిపించదు.
