ఈమె జీవితంలో ఏ ఉత్పాతాల్ని, ఏ సంక్షోభాల్ని, ఏ వైక్లబ్యాల్ని ఎదుర్కొన్నదోగాని హృదయాన్ని గొంతుగా మార్చి తల్లిని పిలిచింది. ఆమె తల్లినెట్లా ఆవాహన చేసిందో ‘ఆవాహన’ కవితలో ప్రతి ఒక్క వాక్యం ఒక ప్రకంపనగా సాక్ష్యమిస్తుంది. వట్టి ఆవాహనా, వట్టి పిలుపూ, వట్టి ఆరాటమే కాదు, ఆమెని తల్లి ఎట్లా కరుణించిందో కూడా ఈ కవిత్వం మనకి ఆనవాలు పట్టిస్తున్నది.
21వ శతాబ్దపు కవి
ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే, అతడు తన సర్వేంద్రియాలతోనూ కవితని చూస్తాడు, పలుకుతాడు. దాన్నతడు Wholespeak అన్నాడు. అది మనిషి తన పూర్తి అస్తిత్వ స్పృహతో, తన కలలు, మెలకువలు మొత్తాన్ని కలుపుకుంటూ మాట్లాడే మాట. తద్విరుద్ధమైనదాన్ని, అంటే, మన వ్యవహారానికి మాత్రమే పనికొచ్చేదాన్ని Narrowspeak అన్నాడు. ఈ మెలకువలో అతడు ఆస్ట్రేలియన్ ఆదివాసుల ప్రాపంచిక దృక్పథానికి సంపూర్ణ వారసుడు.
కలవరపరిచిన వ్యాసం
చదవండి ఈ వ్యాసం. షేక్ స్పియర్, కిర్క్ గార్డ్, డాస్టవస్కీ, టాల్ స్టాయి, కామూ, కాఫ్కా ల సమకాలికుడొకడు వాళ్ళతో సాగిస్తున్న ఒక సంభాషణని చెవి ఒగ్గి ఆలించండి. మనల్ని పట్టుకున్న జీవితజ్వరం నుంచి ఎంతో కొంత ఉపశమనం దొరక్కపోదు.