ఉదయాకాశంలో పేరు పిలిచారు

ఆ ద్రవీకరణసామర్థ్యం టాగోర్ దా, చలంగారిదా, లేక ఇప్పటికే కరిగిపోయిన నా హృదయానిదా చెప్పలేను. కాని, ఇదిగో, ఈ ఫాల్గుణ ప్రభాతాన్న ఏ పుట తెరిచినా నా హృదయాన్ని ఊడబెరికి బయటకు లాక్కున్నట్టే ఉంది.

కవియోగి

హిందువులూ, ముస్లిములూ తప్ప మనుషులు కనబడకుండా పోతున్న కాలం ఇది. ఇట్లాంటి కాలంలో ఖుస్రో, భితాయీ, గాలిబ్, మీర్ వంటి కవులు పదే పదే గుర్తుకు రావడం సహజం. వాళ్ళు హిందూ సంకేతాలకీ, ముస్లిం చిహ్నాలకీ అతీతమైన ఒక ప్రేమైక వదనం కోసం పరితపించారు. మనుషుల్ని ప్రేమించేవాళ్ళెవరైనా పంచుకోగలిగేది అటువంటి పరితాపమొక్కదాన్నే.

కృపావర్షధార

ఈశ్వరుడి ప్రేమ పొలంలో దాచిపెట్టిన నిధినిక్షేపం లాంటిది. అది ఎవరి కంటపడిందో, దాన్నతడు మరింత భద్రంగా దాచుకుంటాడు. తనకున్న గొడ్డూగోదా సమస్తం అమ్మేసుకుని మరీ ఆ మడిచెక్క తన సొంతం చేసుకుంటాడు.