ఎండ్లూరి సుధాకర్

కవి, పండితుడు, సహృదయుడు సుధాకర్ కూర్చున్నంత సేపూ నేను అంతగా గమనించలేదు కానీ ఇప్పుడు ఆయన వెళ్లిపోయిన తర్వాత ఆ ఖాళీ కుర్చీ నా దృష్టిని పదేపదే తనవైపు తిప్పుకుంటున్నది.

శివకవి

ఇప్పుడు ఆ రాత్రి లేదు, ఆ గోష్టి లేదు. కాని ఆ పాట ఉంది. 'ఏమి లీల నీ వినోదము/మాయామతివి నీవు/తెలియరాదు నీ విలాసము.' సీతారామశాస్త్రి నాకు తెలియని ఎత్తుల్లో విహరిస్తున్నాడని ఆ రాత్రే మొదటిసారిగా తెలుసుకున్నాను.

అత్తలూరి నరసింహారావు

ఇన్నేళ్ళ పరిచయంలోనూ, స్నేహంలోనూ ఆయన నా మనసుని నొప్పించే మాట ఒక్కటి కూడా ఆడకపోగా తనకన్నా వయసులో చిన్నవాణ్ణి అయినప్పటికీ, ఎంతో గౌరవంగా, హుందాగా, స్నేహంగా ప్రవర్తిస్తూనే వచ్చాడు.

Exit mobile version
%%footer%%