సంస్కారవంతుడు

నా దిగ్భ్రాంతికి కారణాలు రెండు. మొదటిది, అతడి భాష. అది చాలా సున్నితమైన, గాఢమైన, అత్యంత కవితాత్మకమైన భాష. నిజానికి అటువంటి భాష కవుల దగ్గర నేర్చుకోవలసిందే తప్ప, కళాశాలలు నేర్పగలిగేది కాదు. ఏ కవులు అతడిని ఎంత అనుగ్రహిస్తే అతడికి అంత పువ్వులాంటి భాష పట్టుబడుతుంది!

One Hundred Years of Multitude

అప్పల్నాయుడు తన సాహిత్యకృషిలో పతాక స్థాయి రచన చేసాననీ, ఇక తన బాధ్యత పూర్తయిందనీ అనుకోకపోతే, దీన్ని తన మొదటి నవలగా భావించి తన నేలతల్లి పోరాటాల్ని మరింత విస్తృతంగా చిత్రించగలిగే, అతడు నా దృష్టిలో కళింగాంధ్రకు నాలువగ కోణార్క కాగలడు.

రావిశాస్త్రి

అటువంటి ప్రజాపోరాటాలు, ఉద్యమాలు, తిరుగుబాట్లు ఉవ్వెత్తున చెలరేగిన కాలంలో ఆయన జీవించాడు. వాటిని రెండుచేతులా స్వాగతించాడు. ప్రభుత్వం గురించి, రాజ్యం గురించి, పాలనాయంత్రాగం గురించి ఆయనకు చాలా స్పష్టత ఉంది. ప్రజలు కావాలని తిరుగుబాట్లు చెయ్యరు. కాని ప్రభుత్వాలు వాటిని కావాలని అణచేస్తాయి అని ఆయన పదే పదే చెప్పాడు.